Öğleden sonra günaydın

Aşağıda Suriye ile ilgili bir değerlendirme yazısı okuyacaksınız.
Bu yazı, yandaş medyanın amiral gemisi dedikleri Zaman gazetesinin gözde yazarlarından sayın Ali Bulaç’a ait.
Olayların patlak verdiği günden itibaren sayın Haydar Baş ve kadrosunun seslendirdiği endişelerin bir kısmını dile getiriyor ve tespitler yapıyor.
Biz de öğleden sonra günaydın diyoruz.
“Türkiye’nin NATO’yu, bundan yüz sene önce bir parçası olan Suriye’ye müdahale etmeye çağırması utanç vericidir” Tespitini yapmak için bir sene beklemek bir aydın için çok uzun bir zaman değil mi?
Köşe yazdığınız gazetenin yalan yanlış yayınları başta olmak üzere yandaş medya Türk insanını on seneden beri kandırdığı gibi Suriye konusun da kandırdı ve kandırmaya devam ediyor.
Hiçbir itirazınız olmadı bugüne kadar.
Neyse ki buna da şükür diyoruz, uzun süren gaflet uykusundan uyanış belirtisi olarak kabul ediyoruz ve tespitlerinizi okurlarımızla paylaşıyoruz.
Evet, yerden göğe kadar haklısınız; “Suriye ve bölge politikası tıkanmıştır.”
 “Türkiye’nin Suriye’ye askerî müdahalesinin konuşulduğu günlerdeyiz. “Müdahale” demek savaş demektir.  
Türkiye’nin bir çılgınlık yapıp müdahale ettiğini varsayacak olursak maliyet ne olacak, ona bakalım:
1) ABD, askerî güç kullanarak Afganistan’a ve Irak’a şekil veremedi, Türkiye de güç kullanarak Suriye’ye şekil veremez.  
2) Türkiye’nin NATO’yu, bundan yüz sene önce bir parçası olan Suriye’ye müdahale etmeye çağırması utanç vericidir. Bu, bizi  “bölge halkını Batılı ağabeylerine dövdüren zayıf mahalle çocuğu”  durumuna düşürür, uzak mesafeden “İsrail’in yalancı özgüveni”ni çağrıştır. Bölge halkları asla bizi affetmeyecektir.
3) Türkiye, demokrasisi kırılgan bir ülkedir. Son yarım asırda dört defa kesintiye uğradı. Savaş demokratik rejimi daha kırılgan hale getirir...
4) Rejim kadar ekonomik durum da kırılgandır. Savaş ister istemez kaynakların normal zamanlardakinden daha fazlasının askerî ve savunma harcamalarına ayrılmasına yol açacaktır. Bunun reel ekonomi, yoksullar ve orta sınıflar üzerindeki tahribatı sarsıcı olur...
5) Suriye’nin Türk askerini çiçeklerle karşılayacağı düşünülemez. 330 bin askeri olan bir orduyla savaşı göze alacağız. Böyle bir savaşın kısa zamanda biteceğini kimse iddia edemez. İran-Irak savaşı sekiz sene sürdü, 1 milyon insanın hayatına mal oldu.
6) Bölge ülkelerinin de son tahlilde Türkiye’nin müdahalesine iyi gözle bakacağı düşünülemez. Özellikle Suriye yanında İran, Irak ve Lübnan’la da belki sonu bölgesel bir savaşa kadar uzanan trajik bir sürece girmiş olacağız.
7) Türkiye’nin iç sosyal barışı ‘risk’ altına girer. Bu ise çok daha vahim bir tablonun ortaya çıkmasına sebebiyet verebilir. Bir savaş ortamında  “Kürt sorunu”nun nasıl bir mecraya gireceği konusunu düşünmemiz lazım.
8) Suriye ve genelde bölge “mezhep çatışması” na sürükleniyor. Bizim Suriye ile bir savaşa girmemizin Alevi vatandaşlarımız üzerinde bırakacağı negatif etkiyi, ortaya çıkaracağı gerilimi de hesaba katma mecburiyetimiz var.
9) Birilerinin Saddam’ı Kuveyt cehennemine girmesi için teşvik ettiği gibi, bizi de Suriye’ye girmeye teşvik etmekte olduğunu büsbütün ihtimal dışı sayamayız.  “Kuveyt’e girebilirsin” diyenler Saddam’ı tepelediler, Irak’ı ne hale getirdiler.
Kabul edelim: Suriye ve bölge politikası tıkanmıştır.” (Ali Bulaç, Zaman, 10.05.12)