Ruhu olan yollar

Canını, zamanını, emeğini yani hülasa tüm hayatını işçilere ve emek sanatçılarına adayan Başaran Aksu'ya binlerce şükranlarımı sunarım.

Bertol Brecht der ki; 'Her şey değişir. En son nefesinle taptaze bir başlangıç yapabilirsin'.

Tahir Çetin ve Ali Faik İnter adında iki cengaver, adı duyulmamış kahramanlar onlar.

Soma'da 301 madenci hayatını kaybettiğinde onlarca, yüzlerce mücadeleci işçi ve sendika savunucusundan sadece birkaçı.

İşçi sınıfının mücadelesini özümsemiş, emeğinin ve alınterinin karşılığından başka bir amacı olmayan kendi halinde hayata tutunmaya çalışan insanlardan onlar.

İstedikleri yalnızca insanca yaşam. Her yeryüzüne çıktığında elinde, alnında bulunan kara leke, aslında emeğin ve mücadelenin en temiz ve saf hali. Ve dünyadaki belki de en büyük hak edilen helal kazanç.

Çünkü zor ve meşakkatli bir çalışmanın yanında canını hiçe sayarak yapılan bir iş olması vesilesi ile kutsal bir görev.

Hepimizi yaralayan ve tarifi imkansız acılara götüren 13 Mayıs 2014 Soma maden faciasından sonra tanıdık bu iki gönül adamını.

Mücadele ve işçi hakkı için hayatlarını kaybettikleri o elim kazaya kadar sürekli uğraşan bu iki aslan parçasına rahmet olsun.

Ali Faik derdi ki, 'Abi, bizim uğraşımızla yıldızlar arasında bir irtibat var' buna tüm benliğimle inanıyorum.

Kendisi için en ufak bir beklenti içinde olmayan ve kurulan sömürü düzenine karşı çıkan isimsiz kahramanlardan bir tanesiydi.

Ruhu olan yollar tabiri de buradan gelmekte.

Toplantılara, gösterilere ve hak mücadelesine gidilen iller ve ilçelere yapılan yolculukları ana yollardan değil de, ara yollardan, köylerden, orman yollarından yaparlardı.

Bu yollar eski bozuk ve bazen de ulaşılması zor olsa da insanın hayat kargaşası içinde doğayı ve aslında bize sunulan Allah lütfu şaheserleri, kuşları, ağaçları, göletleri, akarsuları yani doğanın alabildiğine muhteşemliğini ıskalamamamızı sağlamasıydı.

Bu yolların ruhu vardır.

Size kim olduğunuzu, bu hayattaki rolünüzü ve neler yapabileceğinizi hatırlatır.

Ufkunuzu açar.

Daha da sıkı sıkıya sarılmak gerektiğini, birlik olmanın ne kadar kıymetli olduğunu kendi oluşturduğu sistem ile gösterir.

Nazımın da dediği gibi:

'Yaşamak, bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine, bu hasret bizim.'

Ne vardı yani on yıllardır işçinin alın teri ve yaşam koşulları doğru olsa idi, kardeşçe ve hür adaletle yaşasaydı, insan gibi çalışma koşuları sunulsa idi, sermaye sahipleri ceplerini dolduracak diye yüzlerce binlerce insanı toprağa koymasa idik.

İşte bu olay ve sonrasında onlarca insan canına kast eden vakalar gösteriyor ki, bu işin düzelmesinde acıların yaşanmaması için, birlik ve beraber olmak lazımdır.

Tahir de ağzından tek cümle düşürürdü, 'Olacak'.

Bir gün mutlaka olacak.

Biz görelim ya da görmeyelim.

İnancımız ve itikatimiz gereği bu dünya fani ise madem, kimse öteki tarafa bir şey götüremiyorsa, herkes sevabıyla ve günahıyla bu dünyadaki yaşantısından sorumlu ise, çok zor değil buna göre yaşamak.

Her zaman menfaatine ve çıkarına göre düzen kuranlar olacak.

Bilinçli bir sınıf yaratmak için amasız fakatsız ortak paydada buluşmak dileği ile.

Not: (İşçi ve emekçiye dayatılan, haddini bil, aza tamah et, ayağını denk al, haline şükret, her şeye burnunu sokma, bak ekmek aslanın ağzında. Dediklerimizi dinlemez ve sorgular isen, sadece sen değil annen, baban, oğlun, kızın, kardeşin ve de akrabaların bozulan sicilinin diyetini öder.

Ona göre…

Mücadele içinde olan ve hayat kavgasına düşen insanların yıllarca duyduğu sözler bunlar.

Bilmenizi istedim.)

8 Kasımda Dilovası'nda yaşanan patlamada ve sonrasında çıkan yangında hayatlarını kaybeden 3 çocuk ve 3 kadın 6 canımıza Allah'tan rahmet diliyorum.

Yüreğimiz yandı.

Dilerim bu son olur.

Sorumluları ve bu düzene sebep olanlar en ağır şekilde cezalandırılır ve hesap verirler.

Her şey değişir, değişecek de, insan nefes aldıkça yeniden taptaze başlangıçlar yapacak.