Susuzluk kader mi, yoksa tercih mi?

Ülkemizin her yerinden yaz boyunca kuraklık ve su kaynaklarının tükendiği haberleri yapıldı durdu. Baraj doluluk oranları düştü, göller çekildi, dereler kurudu. 

Bir zamanlar suyla anılan bölgeler bile artık tasarruf çağrılarıyla gündeme geliyor. 

Yağmur beklenirken çatlak topraklar çoğaldı, tarım etkilendi, günlük hayat sessizce ama derinden değişti. 

Susuzluk, uzak bir ihtimal olmaktan çıkıp kapımızı çalan bir gerçeğe dönüştü.

Vahşi sulama ve nüfus artışının da etkisi ile, mevsimsel yağışların küresel ısınma ile azalması birleşince ülke git gide susuzluk krizine girdi. 

Sorun artık yalnızca bugünü değil, yarını da tehdit eder hale geldi. 

Su kaynakları kendini yenileyemeden tüketiliyor.

Geri dönüşümün de etkin bir şekilde kullanılmaması yüzünden banyo, tuvalet ve mutfakta kullanılan su ile içme suyu olan tatlı suyu aynı yerden kullanmak, sularımızın azalmasına katkı sağlanıyor. 

Yeniden kullanılabilecek sular hiçbir ayrım yapılmadan boşa harcanıyor.

Yağan yağmur suyunu göller ve barajlara yeteri kadar aktaracak sistemleri kuramadığımız için, kısa süreli ve düzensiz yağışlar kalıcı bir faydaya dönüşemiyor. 

Yağmur suları depolanmadan denizlere akıyor, değerlendirilebilecek bir kaynak daha kaybediliyor.

Aralık ve Ocak döneminde yağan yağmur ve kar suları bir nebze yine doluluk oranlarını artırsa da her geçen yıl biraz daha en değerli varlık olan suyumuzu git gide kaybediyoruz.

Hiç duydunuz mu?

Su tüketimini düzenlemek için yayın yapan programlar ve siyasi çalışma yapan vekiller, partiler. 

Ne yazık ki çoğumuzun cevabı hayır.

Oysa çözüm o kadar basit ve kolay ki, tasarruf ve bireysel yapılacak çözümler.

Belediyeler yeni yapılacak binalar ve yapılar için zorunlu yağmur suyu toplama sarnıçları ve mahalle su arıtma tesisleri ile üç yıl içerisinde kurulacak bir düzenle kendi kendine yetebilen yapılar kurmak mümkün.

Barajlar ve göller jeopolitik bir öneme sahip, bunu anlatmaya gerek yok. 

Fakat insanımızın hayatını ve geleceğini düşünen var ise bu problemi derhal hayata geçirmeli.

Suya erişim sağlayamayan ülkelerin ve insanların neler yaşadığını yıllardır acı acı izliyoruz.

Ve ne yazık ki bütün bunlar olurken, bu siyasi iradenin nedense hiç gündeminde bile değil. 

Oysa bu mesele yalnızca belediyelerin değil, doğrudan merkezi idarenin çözmesi gereken ulusal bir sorundur. 

Su, yerel bir hizmet başlığı değil, ülkenin geleceğini, güvenliğini ve toplumsal devamlılığını ilgilendiren hayati bir meseledir.

Çünkü su hayattır.

Ve insan hayatını korumak, sürdürmek ve iyileştirmek en kutsal değerlerden birisidir.

Bu yüzden suya sahip çıkmak yalnızca çevresel bir duyarlılık değil, insana verilen değerin en somut göstergesidir.

Bugün alınmayan her karar, yarın telafisi olmayan sonuçlara dönüşecektir. Susuzluk ne sadece iklimin dayattığı bir kaderdir ne de kaçınılmaz bir son. Susuzluk, yapılan ve yapılmayan tercihlerle büyüyen bir gerçektir.

Bu yüzden soru hala yerinde duruyor ve cevabını bekliyor. 

Susuzluk kader mi, yoksa tercih mi?

Ve bu cevabı, sözlerimiz değil, yaptıklarımız belirleyecek.