Sesli düşünceler

Bundan 3-5 yıl önce, Kütahya Kibarlı bayiine girer girmez Ercan, "Abi, şu kitabı sen de bir okur musun?" diye elime ince bir kitap tutuşturdu. Büyük Selçuklu Devleti'nin büyük hükümdarı Melikşah ile ünlü veziri Nizamülmülk'ün huzurunda (Melikşah'ın isteği üzerine) Ehl-i Beyt âlimleri ile Ehl-i Sünnet âlimleri kendi yolları üzerine tartışırlar ve Ehl-i Beyt âlimleri kazanır. Hem etkilenen hem de tatmin olan Melikşah, Ehl-i Beyt yolunu seçer, tabii veziri Nizamülmülk de?Kitap beni etkiledi fakat bilgilerin hemen hemen hepsine Haydar Hocamın Ehl-i Beyt Külliyatı vesilesi ile aşinaydım. Beni etkileyen nokta, Büyük Selçuklu Devleti ve Melikşah ile Nizamülmülk'ün durumu oldu; ilk defa karşılaşıyordum böyle bir bilgiyle. Kitapta kaynak olmayınca bir 'mim' koydum ve yattım kulağımın üstüne.Hemen hemen altı ay önce de kütüphanede edebiyat dergilerini karşılaştırırken, elime yılda iki kez çıkan Osmanlı Araştırmaları dergisinin 43. sayısı geçti. "Anadolu'da İslamiyet: Gaziler Çağında (XII.-XIV. Asırlar) Türkmen İslam Yorumunun Sünni-Alevi Niteliği Üzerine Bazı Değerlendirmeler" adlı makaleyi okumaya başladım: "Bugüne kadar yapılan çalışmalarda varılan sonuçları özetleyecek olursak, XIV. yy. başlarından itibaren inançlarında bariz Alevi/Şii unsurlar taşıyan gruplara Osmanlı topraklarında rastlandığı görüşü herkesçe paylaşılmaktadır. Esas itibariyle Oniki İmam Şiası etkisinde gelişen bu anlayışın Safevi propagandasının bir ürünü olduğu da yine araştırmacıların ortak görüşüdür." Şunu ifade etmek isterim ki araştırmacıların görüşü, kendi yorumları ya da çıkarımlarıdır ve birlikleri de kesin bilgi oluşturmayabilir! Devam edelim: "Ancak XIV. yy'dan önce Anadolu'da Şiiliğin durumuna dair tam bir görüş birliği yoktur. Babinger'in Anadolu Selçuklularının Şii olduğu yönündeki iddiaları kabul görmemiştir." İddia olarak kabul edilse de edilmese de bir önceki bilgiyle birleştirince, "Bir dakika!" dedim kendi kendime, "Yoksa Osmanlı diyerek, o kadar ısrar etmeleri, gözümüze sokmaları, Selçuklu'nun Ehl-i Beyt yolunda olduklarını görmemizi engellemek için mi?" Gerçekten de eğitim sistemimizde Osmanlı'nın üzerinde durulduğu kadar Selçuklu'nun üzerinde durulmaz. Yalnızca eğitim sisteminde değil; medya, araştırma vs. itibariyle de Selçuklu tarihi çok yer tutmaz.Bu düşüncelerle Selçuklu tarihine eğildim. İbn-i Bibi'nin El-Evamirü'l-Ala'iye Fi'l-Umuri'l-Ala'iye (Selçuk-Name) adlı iki ciltlik eserini buldum. Detaylı olmasa da yaptığım okumalarda çok ilginç ve doğrulayıcı bilgilere, olaylara rastladım: "... O padişah (Alaaddin Ata Melik Cüveyni), (...) Beytü'l-Haram ziyaretçilerinin yollarının açık tutulmasında önemli hizmetlerde bulundu. Sultan Melikşah ile Sultan Sancar'ın kutlu günlerinden sonra yıkılıp yok olmaya yüz tutmuş olan (...) Mü'minlerin Emiri, Allah'ın Aslanı, Peygamber'in vasisi Hazret-i Ali'nin muazzam şehitliğine berrak ve içilir su getirdi. İki dünyada övülüp anılmak için oraya önemli bir meblağ ayırdı." (cilt 1, sf.25) Burada dikkat çekici olan nokta, Sultan Melikşah'ın kutlu günlerinde Hazret-i Ali'nin şehitliğine muazzam bir şekilde önem verilmiş olmasıdır. Ayrıca Hazret-i Ali'ye Peygamberimizin vasisi denilerek önemli bir gerçeğin de altı çizilmiştir!Bilgiler fazla ancak henüz araştırıyorum, bu yüzden sesli düşüncelerimi paylaşmak istedim yalnızca.