ŞEYTANLA BİR KONUŞMA

Bu hallerinde o büyük insanların kötülüğe karşı meyilleri kalmaz; nefisleri kırılır. Hak batıldan böylelikle ayrılır... Şehvet ve şahsi arzu hisleri bertaraf olur. Onlar nefislerinin hoşuna giden şeylere meyletmekten çok korkarlar.  O nefsin hoşuna giden ister dünya işi olsun; isterse ahiret...Bu güzel halle onlar, daima Hakkın rızası yoluna koşmaya çalışır; onun hükmüne razı olurlar; Hak ne verdiyse onunla yetinirler. Onlar, imtihan yolu ile gelen belalalara sabreder, böylelikle halkın şerrini görmezler.. Her şeyden emin olarak yaşarlar. Onlar, bu hallerinde nefislerini kıran Hakka götürmeye gayret ederler. İnsan kendine böyle bir yol tuttuktan sonra, kalben gideceği hakiki yolda kuvvet bulur.. Diğer azaların da kötü yola gitmesini önler.Çünkü bela imtihan için gelir. Kalbi kuvvetlendirir. Hak yolda sabrı çoğaltır.. Nefsi, kötü arzuları zayıflatır. Her bela geldikten müminde sabır ve Hakkın hikmetli işlerine karşı teslim ve rıza olur. Ona her işinde yardım eder; bol nimet gönderir... Kula her yaptığı işte muvaffakiyet ihsan eder.. Ayet:"Eğer şükrederseniz biz de ihsanımızı artırırız".Nefis kötülüklerden herhangi birine hoşlanarak giderse... Şehvet yolunda harekete geçtiği zaman da, kalb ona yersiz olarak uyarsa, Haktan gafil olur. Bu gafletin bir neticesi olarak, Hak Teala hem nefse hem de kalbe felaketli işleri verir: Aleme rüsvay eder... Çeşitli felaketlere uğratır. Halkı başına musallat eder. Aç bırakır. Hasta eder. Bunların sonu kararsız bir durum alırlar. Böylece hem kalb, hem de nefis bulacaklarını bulurlar.