Sıladan mektup

Bir mektup geleneğimiz vardı.

Eskiden, öpülüp koklanan ve nice yıllar boyu bir aziz emanet gibi saklanan mektuplarımız vardı. Mektup gönderenlerimiz vardı ve hasretle bekleyenlerimiz vardı.

"Mahsus selam eder her iki mübarek ellerinden doya doya öperim" diye başlayan ve "Baki Hüda'ya emanet olasın" diye biten mektuplarımız vardı. Mektup geleneğimiz vardı. Eskiden mektup yazmaya da, okumaya da vaktimiz vardı.

İzmir'de gurbetçi olarak çalışanrahmetli babamdan gelen her mektubu, gaz lambasının ışığında gözyaşları içinde tekrar tekrar okuyup dinlediğimizi dün gibi hatırlıyorum.

Bu güzel geleneğimiz yavaş yavaş kaybolmaya yüz tuttuğu gibi, mektuba yazacağımız iyi haberler, güzel gelişmeler de günden güne, yıldan yıla azalmakta, tükenmektedir. Sıladan gurbete, vatandan gurbetçilere güzel haber, umut verici gelişmeler yazabilmek için kılı kırk yarmak gerekiyor.

Bundan tam on yıl önce yine aynı başlık altında şiir formatında verdiğimiz haberlerin hiç değişmediğini, yıldan yıla daha da kötü örneklerin arttığını müşahade ediyoruz, üzülüyoruz ve sizleri on yıl önceki "Sıladan Mektup"la başbaşa bırakıyoruz.

Haber sorar isen bizim illerden;

Paralar pul oldu daha ne deyim?

Kentsoylular yazın pikniğe çıktı

Ormanlar kül oldu daha ne deyim?

Meydanda aslanlar bulunmayınca;

Tilkiler koşturdu boyluboyunca.

İnsanlık yalana teslim olunca;

Yeşiller al oldu daha ne diyim?!

Arsızlık hırsızlık çıktı zirveye;

Rüşvetin adı da oldu hediye,

Süt içmedik aman yanarız diye

Öldüren bal oldu daha ne deyim?

Bu cennet vatanı ettiler talan;

Umutları bir bir ettiler yalan

Her taşın altından çıkacak yılan

Tutacak dal oldu daha ne deyim?

Servet aktı durdu belli ellerde

Çılgınlık ve israf destan dillere

Açlıktan kıvranan nice binlere

Geceler yıl oldu daha ne deyim?

Süper prim veriliyor vahşete;

Zulmü duyduk, gördük, düştük dehşete

Şehvete şöhrete ve de şirrete

İnsanlar kul oldu daha ne deyim?

Kucağında hasta yangın yüreği

Yoksul yetim geçemedi dereyi

Zengin şöyle gösterince parayı

Dağlarda yol oldu daha ne deyim?

Hakkı, adaleti az gözet dedik

Sömürüp semirmek, rezalet dedik

Biraz ahlak dedik fazilet dedik

Yakınlar el oldu daha nedeyim?

Dedik artık gerçekleri görelim

Mert ile namerdi ayırt edelim

Söyleyin; neyleyip nasıl edelim

Diller hep lâl oldu daha ne deyim?

Bu ülkenin toprağına taşına

Bu diyarın ekmeğine aşına

Aziz Karaca'nın gözü yaşına

Sanki bir hal oldu daha ne deyim?