Suriye’ye bir taş atmak İsrail namına bomba atmakmış

Demek ki neymiş efendim; Suriye’ye surat asmak İsrail’e tarifsiz umutlar dağıtmakmış, Suriye’nin arabasına taş koymak İsrail’e yeni yeni asfaltlar armağan etmekmiş, Suriye’nin parmağını kanatmak İsrail’in asla doymaz zevkine zevk katmakmış.
Demek ki neymiş efendim; her kamera önünde Suriye’ye salvolar yollamak İsrail’in zevkten dört köşe olmasına katkıda bulunmakmış, Suriye’nin kan kaybına sebep olmak İsrail’in daha çok Müslüman kanı içmesine yollar açmak, destek olmakmış.
Demek ki neymiş efendim; Suriye konusunda ABD ve İsrail ile beraber bir yol tutmak İsrail’in ekmeğine yağ sürmek, Gazzelileri düşmanın insafına terk etmekmiş, yapa yalnız kalmalarına katkı sağlamakmış.
Demek ki neymiş efendim; haçlı-siyonist alemi ile bir olup Suriye’nin bir yangın yerine dönmesine katkı sağlamak bölgede İsrail’in önündeki engelleri bir bir temizlemekmiş, işleyeceği yeni cinayetlerine cesaret vermekmiş.
Demek ki neymiş efendim; son günlerde israil’in ölüm kusan bombaları altında ölüm-kalım mücadelesi veren Filistinli mazlumlar “Beşar Beşar” diye imdat çağrıları yaparken hacımın-hocamın ve sevgili partililerinin utançtan mosmor olmaları söz konusu imiş.
Demek ki neymiş efendim; iki seneye yakın bir zamandan beri Suriye’ye demokrasi getirmek isteyenler meğerse tekmili birden İsrail’e yeni cinayet imkanları sağlamak için bir araya gelmiş şebekelermiş.
İsrail’in Gazze katliamını ardından nice timsah göz yaşlarına şahit olduk ve de olacağız ama işte bölgede İsrail’in cinayet yollarını açanlar ortada.
İki seneden beri kolu kanadı kırılan Suriye…Yangın yerine döndürülen bin yıllık şehirler…
Malatya… Kürecik… yerleştirilen füze rampaları…
Ve yeniden başlayan Gazze saldırıları ve dökülen timsah göz yaşları… Kandıranlar ortada, kananlara yazıklar olsun.