Taşları bağlıyorlar

En büyük günahı bıkıp usanmadan dağlarda PKK'nın peşinde koşmak olan Emekli Yarbay Korkut Eken'in cezaevine girdiği gün Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk "Etkili olabilmesi için bu sefer örgüt Liderlerini de kapsaması lâzım gelen yeni bir pişmanlık yasa tasarısının gereğinden" bahsediyordu.

Devleti ülkesi ve milleti ile bölmeye çalışan Öcalan "AİHM etkisiyle" infaz edilemiyor fakat devletinin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünü korumaya çalışan Eken kolaylıkla infaz ediliyor ve aynı anda diğer örgüt liderleri için meselâ Şemdin Sakık için bile pişmanlık gündeme getiriliyordu. Kuvvayi İnzibatiye mensuplarının etekleri zil çalıyordu.

Murat Çelikkan Radikal'de keyifle "Sıra Ağar ve Bucak'ta" diye manşet atıyordu. Avni Özgürel daha da ileri gidiyor; "Ben Türkiye'deki Kürt meselesinin Öcalan'la çözüleceğini, çözülmesi gerektiğini, bunda Türklerle Kürtlerin müşterek menfaatleri bulunduğunu düşünüyorum" diyordu..

12 Ocak 2000 tarihli "liderler zirvesi"nin ülkeyi getirdiği sonuç buydu işte.. İki yılda Öcalan "taraf" konumuna geliyor, Kürt meselesinin çözülebilmesi için oturulup konuşulması, kendisiyle pazarlık yapılması öneriliyordu gözümüze baka baka.

Mehmet Ali Birand "Benim gazetecilik anlayışımda haber öne çıkar. Devletin âli çıkarları değil" dediği yazısında (Posta. "Kuş Çocuk ve Cehalet Cephesi" başlıklı yazı. Mart 2002) daha da ileri gidiyor; "Aslında herkes, Öcalan'ın bir daha infaz edilemeyeceğini, pratikte bu işin ilerde gerçekleştirilemeyeceğini biliyordu. Bahçeli de tamamen farkındaydı" diye yazıyordu.

Bahçeli 12 Ocak 2000'de Mesut Yılmaz tarafından bir çay içimlik süre içinde ikna edildiği 7.5 saatlik zirveden çıkarken gerçekten farkında mıydı bu durumun?

Keçeciler'in ağzından ifade edilen "PKK'nın siyasallaştırılması" söylemine uygun olarak mı davranmıştı Mesut Yılmaz da "ikna etmişti" Bahçeli'yi?

Kuvvayi İnzibatiye'den Birand aynı yazısında kendisinin daha önceki bir mahkûmiyeti ile ilgili olarak "Türkiye'deki adalet hakkında herkesin bir fikri var" gibi ağır bir lâf da ediyordu. Ne demek istiyordu Birand? Biz Eken'in mahkûmiyeti ile ilgili olarak bile böyle bir şey düşünmemiştik.

Eken'in kamuoyunda gördüğü desteğin çığ gibi artması ve Şehit Aileleri'nin haklı infiali bir taşla birkaç kuş vurmak isteyen tezgâhtarların da türemesine yol açtı.

Pişmanlık Yasası'na eklenecek bir madde ile Eken'in de affı sağlanacakmış.

Sizi bilmem ama ben tanıdığım Eken'in bu teklifi elinin tersi ile iteceğini, bu ayıba katlanmaktansa "içerde yatmayı" tercih edeceğini biliyorum.

Eken ile PKK'lıları aynı kefeye koymak, aynı kanunun ayrı maddeleri olarak görmek bırakın Eken'i, Türk tarihine karşı işlenmiş bir suçtur, ayıptır.

Korkut Eken pişman olacağı bir şey yapmamıştır. Alnı ak, başı yukarıda sadece "amirlerinin verdiği emirleri" uygulamıştır.

Eken şimdi içerdedir de ona o emirleri veren âmirler hangi deliktedir? "Yap" diyen siyasi irade o zaman mangalda kül bırakmazken şimdi neden ortalıkta görünmemektedir?

Vakit taşların bağlanıp köpeklerin serbest bırakıldığı vakitlerdir. Vatanın ufkunu kara bulutlar kaplamıştır.

Kuvayi Milliyeciler bir tarafta, Kuvayi Seyyare ile Kuvayi İnzibatiye de diğer taraftadır. Kimin hangi safta olduğunun belirlendiği günlerdir. Öyle günlerdir de, ne yazık ki böyle durumlarda bir arada olması gereken STÖ'ler maalesef "bir ve bütün" değildir.

Samsun, Ankara ve İstanbul'da Eken için toplantılar yapılır, plâket verilir, destek beyan edilirken, bu toplantılara Şehit aileleri dahil tam 47 kuruluş katılırken meselâ Türk Ocağı Genel Merkezi neden yoktur? Çok mu "yoğun işleri" vardı hazretlerin?

Amerika'da mukim kronik nevazil muhtereme hem de iki defa uygun gördükleri, hem de "Türklüğe Hizmet Ödülü"nü Eken'e neden vermemişlerdir?

Türklük anlayışları mı farklıdır yoksa Ankara'daki "siyasi bağlantılarını" mı ürkütmek istememişlerdir?