Yağmur bir başka...

Ezanlar okunurken dua ediyor, ağlıyor ve hıçkırık boğazında, nedamet sarmış her bir yanını...Boş geçen, değer kazanmayan yılların verdiği üzüntü, yine de geç de olsa ayıkmanın tatlı huzuruna karışmış, iç aleminin tüm zerrelerinde geziniyor... Yaratılış gayesine mutabık bir hayatı, -herşeyi bir kenarakoyup- yaşamak için kendi kendine söz veriyor şadırvanın başında.... Hiç bir kınayıcının kınaması ya da farklı engellemeler beni yolumdan döndürmesin diyor, ellerini yıkarken...Tevvabu'n Rahim... Allah...Şüphesiz Rabb'im affedicidir ve acıyandır, senin merhametine sığındım ya Gafur, diye inliyor...Büyük, küçük cümle günahla, isyanlar için nasuhi tevbe niyaz ediyor, Rabb'inden ve sesleniyor Mevla'sına secdede. "Allah'ım! Ben bir beşerim, zayıfım, eksiğim hesapsız, günahım hadsiz! Sana sığınıyorum... Tevbemde beni samimi kıl, salihlerden ve sadıklardan yaz... Ve vekilim, yardımcım sen ol..." Camiden çıkıp sokakta yürürken, yüzüne vuran yağmur bir başka geliyor gönlüne...Karanlıkta hızla kaçışan kedilere tebessüm ediyor, ceketin yakalarını kaldırırken ellerini yağmura açıp, biriken üç-beş damlayı içiyor... Boğazı düğüm düğüm... Ve ağlaya ağlaya yürüyor, dua başlıyor bu gece.. "Allah'ım! Beni bu yağmur taneleri kadar arı ve duru eyle, sen her şeye gücü yetensin...Hayat hem çok kısa, hem de çok uzun... Hayatı hayat gibi yaşamak ne güzel... Tevbe etmek, yaradana sığınmak ne hoş... Nasuh olsun tevbelerimiz, İnşallah...Vesselam