295- İbn Abbas'tan Resulüllah'ın şöyle buyurduğu nakledilmiştir: "Ben şanı yüce Rabb'ime (Mirac Gecesi'nde) yükseltildiğimde Bana şöyle nida edildi:

"Ey Muhammed!" Ben de, "Lebbeyk, ey azametli Rab, Lebbeyk (emrine amedeyim)" diye cevap verdim.

Allah-u Teala Bana şöyle vahyetti: "Ey Muhammed Mele-i Âlâ'da (meleklerin bulunduğu âlemde) nasıl bir tartışma yaşandığını biliyor musun?"

Ben, "Ey Ma'bud'um bir bilgim yoktur" dedim.

Buyurdu ki; "Ey Muhammed, insanlar içinden kendinden sonrası için bir vezir kardeş ve vasi seçmedin mi?"

"İlahi, kimi seçeyim? Sen Benim için seç ey Ma'bud'um" dedim.

Bunun üzerine Allah Bana şöyle vahyetti: "Ey Muhammed, Ben insanlar içinden Ali b. Ebi Tâlib'i Senin için seçtim."

"İlahi, amcamın oğlunu mu?" dediğimde şöyle vahyetti, "Ey Muhammed, hiç kuşkusuz Ali, Senin ve Senden sonra ilmin vârisidir. Kıyamet gününde Senin 'Hamd' isimli sancağının ve havuzunun sahibi olacaktır. Ümmetinin mü'minlerinden olarak havuzun başına gelenleri onun suyuna doyuracaktır."

Sonra Allah (azze ve celle) şöyle vahyetti Bana: "Ey Muhammed, Kendime hak olarak yemin ettim ki, Sana, Ehl-i Beyt'ine ve temiz ve tâhir olan zürriyetine düşmanlık besleyen kimse o havuzdan içmeyecektir."







296- Ebuzer Gifari'den: Resulüllah buyurdu ki: "Kıyamet gününe kadar, Ben peygamberlerin hatemiyim ve Sen de ya Ali, (vasıtasız) vasilerin hatemisin."

297- Resulüllah buyurdu ki: "Ya Ali, Sen dünya kadınlarının efendisinin eşi ve gönderilmiş peygamberlerin ve üstününün halifesisin."

298- Resulüllah, "Ali vasilerin en üstünüdür" buyurdu.

299- İmam Câfer-i Sâdık babasından, onlar da babalarından şöyle nakletmişlerdir: Resulüllah şöyle buyurdu:







"Cebrail, Bana Yüce Allah'ın (azze ve celle) şöyle buyurduğunu nakletti: "Kim bir tek Benden başka bir ilahın olmadığına, Muhammed'in Benim kulum ve Resulüm olduğuna, Ali b. Ebi Tâlib'in Benim velim ve hüccetim olduğuna yakîn ederse, ona rahmetimle muamele eder, onu ateşten kurtarırım.

Komşuluğumu ona mübah kılarım. İkramımı ona vacip kılarım. Nimetimi ona tamamlarım ve onu özel ve hâlis kullarımdan kılarım.

Bana seslendiğinde Lebbeyk derim ve Beni çağırdığında ona icabet ederim. Benden bir şey isterse veririm. Sustuğunda ise Ben başlarım.

Bir kötülük yaptığında merhamet ederim. Benden kaçtığında onu geri çağırırım. Geri döndüğünde kabul ederim. Ve kapımı çaldığında yüzüne açarım, eğer bir kimse de bir tek Benden başka bir ilahın olmadığına, Muhammed'in Benim kulum ve resulüm olduğuna şehadet etmezse Benim nimetimi inkar etmiştir, azametimi küçümsemiştir, ayetlerime ve kitaplarıma kâfir olmuştur.







Ali bin Ebi Tâlib ve evlatlarının Benim velim olduğuna kâni olmazlarsa, nimetlerimden mahrum bırakırım.

Eğer Beni kastederse kendisine engel olurum ve Benden bir şey isterse onu mahrum bırakırım. Bana seslenirse nidasını duymam. Ve Bana dua ederse duasına kabul etmem.

Bana ümit bağlarsa ümidini keserim. Bütün bunlar Benim ona (hak ettiği için) verdiğim cezalardır. Ve Ben, kullara zulmedici değilim."







300- İmam Rıza babaları kanalıyla Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir:

"Ya Ali, Sen Benim borcumu eda edeceksin ve Sen, Benim ümmetim üzerine halifem olacaksın." (Kaynaklar için bakınız Prof. Dr. Haydar Baş İmam Ali eseri)