301- Resulüllah buyurdu ki: "Ya Ali, Sen, Benim vasim ve halifemsin, kim Senin vasiliğini ve halifeliğini inkar ederse, o Benden değildir. Ben de ondan değilim. Ve Ben kıyamet günü onun hasmı (davacısı) olacağım."

302- Muhammed b. Fırat, İmam Muhammed b. Ali'den, o da babalarından şöyle nakletmiştir: Resulüllah buyurdu ki:

"Ali b. Ebi Tâlib, Allah'ın ve Benim halifemdir. Allah'ın ve Benim hüccetimdir. Allah'ın ve Benim kapımdır. Allah'ın ve Benim seçtiğim kimsedir. Allah'ın ve Benim habibimdir. Allah'ın ve Benim halilimdir (dostumdur). Allah'ın ve Benim kılıcımdır."







303- İmam Ali Rıza, Resulüllah'tan şöyle nakletmiştir: "Ey insanlar topluluğu, bilin ki, hiç kuşkusuz Ali, Allah'ın halifesidir."

304- Abdullah b. Abbas'tan şöyle nakledilmiştir: Resulüllah'tan şöyle duydum:

"Cebrail'den duydum ki şöyle diyordu: Yüce Allah'tan duydum ki şöyle buyuruyordu:

"Ali b. Ebi Tâlib, Benim yaratıklarıma halifemdir, kim O'na muhalefet ederse, Bana muhalefet etmiştir. Ve kim O'na karşı gelirse Bana karşı gelmiştir."







305- Resulullah, "İşte bu, Benim aranızdaki halifem olan Ali'dir. O'nu dinleyin ve itaat edin" buyurdu.

306- Enes b. Mâlik diyor ki: "Biz, Selman-ı Farisi'den Resulüllah'a "Vasin kimdir?" diye sormasını istedik. O da sorunca şu cevabı buyurdular:

"Ey Selman, Benim vasim ve vârisim, borçlarımı eda edecek ve vaadlerimi yerine getirecek olan Ali b. Ebi Tâlib'dir."

307- Hz. Ali'den, Resulüllah'ın kendisine hitaben şöyle buyurduğu nakledilmiştir:

"Ya Ali, Sen, Benim vasimsin, Senin savaşın Benim savaşımdır ve Senin barışın Benim barışımdır.

Sen imamsın, tertemiz ve masum olan on bir imamın da babasısın ki, yeryüzünü adaletle dolduracak Mehdi de onlardandır. O'na düşmanlık besleyenlerin vay haline!

Ya Ali, bir kimse Seni ve evladını Allah için severse, Allah onu seninle ve evladınla haşredecektir. Siz de yüksek derecelerde Benimle beraber olacaksınız. Sen Cenneti ve ateşi bölensin. Sevenlerini Cennete ve düşmanlarını (Cehennem) ateşine sokacaksın."







308- Resulüllah, kendisinden nakledilen bir hadisin bir bölümünde şöyle buyuruyor:

"Şüphesiz Allah, Ali'yi iyi bir nişane, bir imam, bir halife ve vasi olarak tayin etmemi Bana emretmişti."

309- İmam Muhammed Bâkır'dan, o da babasından, o da İmam Hüseyin'den, o da babası Hz. Ali'den şöyle rivayet etmiştir. Resulüllah buyurdu ki:

"Ali b. Ebi Tâlib, Allah'ın ve Benim halifemdir. Allah'ın ve Benim hüccetimdir. Allah'ın ve Benim kapımdır. Allah'ın ve Benim seçtiğimiz kimsedir. Allah'ın ve Benim habibimdir.

Allah'ın ve Benim dostumdur. Allah'ın ve Benim kılıcımdır. O, Benim kardeşim, arkadaşım, vezirim, vasimdir, O'nu seven Beni sevendir. Ve O'na buğzeden Bana buğzedendir.

O'nun dostu Benim dostumdur. Ve O'nun düşmanı, Benim düşmanımdır. O'nun eşi, Benim kızımdır ve O'nun evlatları Benim evlatlarımdır.

O'nun savaşı Benim savaşımdır, O'nun sözü, Benim sözümdür. Ve O'nun emri Benim emrimdir, o vasilerin efendisi ve ümmetlerin en hayırlısıdır."







310- Resulüllah buyurdu ki: "Ya Ali, Sen, Benim vasim ve halifemsin. Senin emrin, Benim emrim ve Senin nehyin, Benim nehyimdir.

Beni nübüvvete seçen ve yaratıkların en üstünü kılan (Allah'a) and olsun ki, Sen Allah'ın yaratıklarına hücceti, vahyinin emini ve kullarına halifesisin.

Sen her Müslümanın mevlâsı, her mü'minin imamı ve her müttakinin önderisin.

Senin velayetinle Benim ümmetim merhume (merhamet edilmiş) bir ümmet oldu ve Senin düşmanlığınla muhalif fırka mel'un oldu.

Benden sonraki (gerçek) halifeler on ikidir. Onların ilki Sen ve sonuncusu da Kaim'dir ki Allah O'nunla yeryüzünün doğularını ve batılarını fethedecektik."