311- Selman-ı Farisi'den nakledilen bir hadiste şöyle geçmektedir. Resulüllah buyurdu: "Ümmetimin en bilgilisi, Ali b. Ebi Tâlib'dir. Ve Benim vasimdir."

312- A'meş, İmam Câfer-i Sâdık'tan, o da babalarından, onlar da Hz. Emirü'l-mü'minin Ali'den Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu nakletmişlerdir:

"Ya Ali, Sen Benim kardeşim, vârisim, vasimsin. Seni seven, Beni sevendir, Sana buğzeden, Bana buğzedendir. Ya Ali, Ben ve Sen bu ümmetin iki babasıyız.

Ya Ali, Ben Sen ve Senin evlatlarından olan imamlar, dünyada efendiler ve ahirette padişahlarız, Bizi tanıyan, Allah (azze ve celle)'yi tanır ve Bizi inkar eden Allah (azze ve celle)'yi inkar etmiş olur."







313- "Ey Allah'ın kulları, Benim kardeşim ve vasim olan Ali b. Ebi Tâlib'e Allah'ın emriyle uyun."

314- Resulüllah buyurdu ki: "Ya Ali, hayatımda da, vefatımdan sonra da Sen ümmetime Benim halifemsin.

Şeys Adem'e, Sam Nuh'a, İsmail İbrahim'e, Yuşa Musa'ya, ve Şem'ün İsa'ya nasıl ise Sen, Bana öylesin.

Ya Ali Sen Benim vasim ve vârisimsin. Ya Ali, Sen mü'minlerin emiri, Müslümanların imamı, yüzü akların önderi ve muttakilerin reisisin."







315- Resulüllah buyurdu ki: "Allah sizin Rabb'iniz, Muhammed sizin peygamberiniz ve Ali de sizin hidayetçinizdir. Benden sonra Benim vasim ve halifem de O'dur."

316- Resulüllah'ın Hz. Ali'ye işaret ettiği ve O'nun elini tuttuğu halde şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Bu, Benden sonra sizin aranızdaki halifemdir. O halde O'nu dinleyin ve itaat edin."

317- İbn-i Abbas'tan şöyle nakledilmiştir: Allah Resulü bir gün Kuba Mescidi'nde Ensar'ın da yanında toplandığı bir sırada Hz. Ali'ye hitaben şöyle buyurdu:

"Ya Ali, Sen, Benim kardeşimsin, Ben de Senin kardeşin. Ya Ali, Sen Benim vasim, halifem ve Benden sonra ümmetimin imamısın; kim Seni severse, Allah'ı sevmiştir, kim Sana düşman olursa, Allah'a düşman olmuştur.

Sana buğzeden, Allah'a buğzetmiştir; Sana yardım eden, Allah'a yardım etmiştir; Seni yalnız bırakıp Senden ayrılan, Allah'tan ayrılmıştır."







318- Selman-ı Farisi diyor ki: Ben, vefat edeceği sırada, Allah Resulü'nün yanına gitmiştim. Bir ara Allah Resulü şöyle buyurdu: "Ali b. Ebi Tâlib, geride bıraktıklarımın en faziletlisidir."

319- İmâm Câfer-i Sâdık, babaları kanalıyla Resulüllah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir: "Ali b. Ebi Tâlib, Benim vasim, vârisim, halifemdir."

320- İmam Muhammed Bâkır'dan şöyle nakledilmiştir: "Kıyamet günü olduğunda bir münadi Arş'ın bağrından şöyle seslenecektir:

"Allah'ın yeryüzündeki halifesi nerededir?"

Davud Peygamber ayağa kalkacaktır. Allah (azze ve celle)'den şöyle nida gelecektir:







"Gerçi Sen Allah'ın halifesisin ama Biz Seni kastetmemiştik." Sonra münadi, "Allah'ın yeryüzündeki halifesi nerededir?" diye tekrar nida edecek. Bu sefer Mü'minlerin Emiri Ali b. Ebi Tâlib ayağa kalkacaktır. O sırada Allah (azze ve celle) tarafından şöyle nida edilecek:

"Ey yaratılmışlar topluluğu, bu, Allah'ın yeryüzündeki halifesi ve kulları üzerindeki hücceti olan Ali b. Ebi Tâlib'dir.

Kim dünya yurdunda O'nun ipine tutunmuşsa, bugün de O'nun ipine tutunsun, O'nun nurundan aydınlansın ve Cennetin yüce mertebelerine gitmek için O'nu izlesin."

İmâm Bâkır şöyle devam etti: "Dünyada O'nun ipine tutunmuş pek çok insan, ayağa kalkıp Cennete doğru O'nu takip edecektir." (Kaynaklar için bakınız Prof. Dr. Haydar Baş İmam Ali eseri)