Avrupa'nın stratejik uyanışı mı, kendini tekrarı mı?
21.01.2026 00:00:00 / Güncelleme: 21.01.2026 12:02:07
Almanya Maliye Bakanı Lars Klingbeil'in Fransa ile birlikte ABD Başkanı Donald Trump'ın Grönland çıkışına karşı sert karşılık çağrısı yapması, yüzeyde "kararlı bir Avrupa" görüntüsü sunuyor. Ancak bu tür açıklamalar dikkatle incelendiğinde, Avrupa'nın güç kazandığını değil, hazırlıksız yakalandığını düşündürüyor.
Sorun, Avrupa'nın tepki vermesi değil. Sorun, verdiği tepkilerin inandırıcılığının sorgulanıyor olmasıdır.
Grönland: İlke savunusu değil, geç kalınmış farkındalık
Güncellenmiş tartışma hala Grönland meselesini hukuki ve normatif bir çerçevede ele alma eğiliminde. Oysa Grönland tartışması, uluslararası hukuk derslerinde değil, güç dengeleri tablolarında anlam kazanır.
ABD'nin bu konuyu rahatça gündeme getirebilmesi, Avrupa'nın ilkesel duruşuna rağmen caydırıcılığının yetersiz kaldığının kanıtıdır. Avrupa'nın egemenlik vurgusu, askeri ve siyasi kapasiteyle desteklenmediği sürece, Washington'da bir uyarı değil, diplomatik çırpınış olarak algılanmaktadır.
Ekonomik karşılık mekanizmaları: Var olmak yetmez
Avrupa Birliği'nin ekonomik araçlara sahip olduğu doğrudur. Ancak güncellenmiş değerlendirme şunu net biçimde ortaya koymaktadır:
Araçların varlığı, kullanılabilir oldukları anlamına gelmez.
AB içindeki yapısal bölünmüşlük, bu araçları teorik olmaktan öteye taşımayı zorlaştırmaktadır:
Almanya, ticari çıkarlarını riske atmak istemez.
Fransa, jeopolitik liderlik iddiasını ekonomik bedel ödemeden sürdürmek ister.
Doğu Avrupa ülkeleri, güvenlik konusunda ABD ile çatışmaktan kaçınır.
Bu koşullarda Avrupa'nın ortak ve sert bir ekonomik karşılık üretmesi, siyasi irade eksikliği nedeniyle ciddi biçimde sınırlıdır.
ABD'den uzaklaşma söylemi: Analiz değil temenni
En net kırılma, "Avrupa ABD'den uzaklaşıyor mu?" Sorusuna verilen yanıttadır.
Cevap artık daha açıktır: Hayır, Avrupa uzaklaşmıyor; sadece daha az bağımlı görünmek istiyor.
Avrupa'nın ABD olmadan:
Büyük ölçekli bir güvenlik krizini yönetme,
Nükleer caydırıcılık üretme,
Küresel askeri varlık sürdürme
Kapasitesi yoktur. Bu durum değişmeden "stratejik özerklik" ifadesi, politika belgesinden öteye geçemez.
Savunma: Bütçe var, karar yok
Güncellenmiş metin, savunma konusundaki iyimser dili özellikle terk etmektedir. Avrupa'nın sorunu para değil, karar alma kapasitesidir.
Bir kriz anında:
Kim siyasi liderlik yapacak?
Hangi ülke asker göndermeye hazır?
Komuta zinciri nasıl işleyecek?
Bu sorular cevapsızdır. Bu nedenle savunma fonları, ortak projeler ve niyet beyanları, gerçek bir askeri kapasiteye dönüşememektedir.
İngiltere: Gerekli ama yetersiz bir tamamlayıcı
İngiltere'nin Avrupa güvenliği için önemli olduğu doğrudur. Ancak AB dışında olması, bu katkıyı yapısal olarak sınırlı hale getirmektedir. Ortak karar alma ve bağlayıcı yükümlülükler olmadan, İngiltere'nin rolü stratejik süreklilik değil, duruma bağlı katkı düzeyinde kalmaktadır.
Asıl soru: Avrupa güç olmak istiyor mu?
Avrupa gerçekten güç olmak istiyor mu, yoksa güçlü görünmenin konforuyla mı yetiniyor?
Güç olmak:
Daha fazla risk almak
Daha fazla askeri sorumluluk üstlenmek
Toplumsal refah tartışmasını yeniden açmak
anlamına gelir. Avrupa kamuoyları ve siyaset sınıfı bu bedellere hazır olmadan, stratejik özerklik yalnızca retorik olarak kalacaktır.
Sonuç olarak söylem güncellenmeden güç güncellenmez
Avrupa'nın attığı adımları küçümsememekte Avrupa bugün bir eşikte durmaktadır:
Ya söylemini kapasitesiyle uyumlu hale getirecek, ya da kendi kendini tekrar eden stratejik metinler üretmeye devam edecektir.
Gerçek güç, rahatsız edici soruları cesurca kendine sorabilmekle başlar. Avrupa bu soruları sormaktan halen çekingen davranmaktadır.
Yorumlar
Yorum bulunmuyor.
Cem Bürüç / diğer yazıları
- Büyük güçlerin gölgesinde Suriye: Çıkar, güç ve insan / 22.01.2026
- Avrupa'nın stratejik uyanışı mı, kendini tekrarı mı? / 21.01.2026
- Trump İran'da kimi arıyor, kimi bulmaya çabalıyor / 20.01.2026
- AB–MERCOSUR Anlaşması: Avrupa açılırken Türkiye nerede kalıyor? / 19.01.2026
- Herkes İran'ı konuşurken, Libya'dan Mavi Vatan'a giden yola dikkat / 17.01.2026
- İran meselesi: Hesap hataları, kontrol yanılsaması ve dağılan coğrafyalar / 16.01.2026
- Grönland kıvılcımı: NATO'nun dengesini sarsıyor / 15.01.2026
- Trump ve Merkez Bankası arasındaki yüksek gerilim / 14.01.2026
- İran yanarken Türkiye'nin sınır güvenliği ve bölgesel riskler / 13.01.2026
- İran'da değişim arayışı: Koruma refleksi, semboller ve zorlaşan dengeler / 11.01.2026
- Avrupa'nın stratejik uyanışı mı, kendini tekrarı mı? / 21.01.2026
- Trump İran'da kimi arıyor, kimi bulmaya çabalıyor / 20.01.2026
- AB–MERCOSUR Anlaşması: Avrupa açılırken Türkiye nerede kalıyor? / 19.01.2026
- Herkes İran'ı konuşurken, Libya'dan Mavi Vatan'a giden yola dikkat / 17.01.2026
- İran meselesi: Hesap hataları, kontrol yanılsaması ve dağılan coğrafyalar / 16.01.2026
- Grönland kıvılcımı: NATO'nun dengesini sarsıyor / 15.01.2026
- Trump ve Merkez Bankası arasındaki yüksek gerilim / 14.01.2026
- İran yanarken Türkiye'nin sınır güvenliği ve bölgesel riskler / 13.01.2026
- İran'da değişim arayışı: Koruma refleksi, semboller ve zorlaşan dengeler / 11.01.2026
