Bağlantılar

Akşamın güzelliği etrafa sinmiş, çaydanlıktan yükselen buhar mutfağı yeterince ısıtabiliyor. Ömrümüzün bilmem kaçıncı akşamındayız. Ne kadar çok şey öğrendik fakat biliyoruz ki; bilmediklerimiz bildiklerimizden çok daha fazla. Hayata dair öğrenebileceğimiz çok şey var. Mesela tevekkül etmeyi hala çok iyi öğrenemedik, tedbirlerle gereğinden fazla meşgul oluyoruz sanki? Bu da bizim ruh sağlığımızı olumsuz yönde etkileyebiliyor. Bu akşam yine daldan dala atlayacağım ve seyr-i süluk ederken mürebbiye olan teslimiyetin öneminden dem vuracağım. Bilindiği gibi seyr-i süluk bir gönül eğitimidir, salik anlatamayacağı hallerle yoğrulur. Bütün bir hayat Rabbimizle olan bağımızın niteliği ile ilgilidir. Allah ile insan arasındaki her türden ilişki ve bağlantılar hayatın özünü teşkil eder. Ancak bu ilişki ve bağlantılar bazı perdelerle perdelenmiştir. İnsanın bu perdeleri fark edebilmesi kendisini eğiten mürebbi ile arasındaki güzel bağ ile mümkün olabilir. Diyebiliriz ki; insan Rabbi ile arasındaki hukukun niteliğini, nasıllığını mürebbiyle olan ilişkisinin yoğunluğu ile irtibatlandırabilir. İnsan ilk önce her şeyde mürebbisini daha sonra ise Yaradan'ını görür, "Hoştur bana Senden gelen" halini yaşayabilmek için yeterince duyarlı olmak gerektiğini söyleyebiliriz. Bir hali yaşayabilmek için o hali yaşamaya gerçekten ihtiyacımız olması gerekiyor. İhtiyaç hasıl olmayınca güzellik de hasıl olmuyor. İnsan acı ile, endişe ile, ümitle ümitsizlik arasında bir yerlerde tam kaybolacağı sırada erenler imdada yetişebiliyor. Erenlere, evliyaya, onların faziletlerine ve tasarruflarına gönülden inanırsak hayat denen resmin çok farklı renklerine ulaşmak mümkün olabilecek. İnanmak işte her şeyin başladığı nokta, hayatı bir endişe yumağı olmaktan kurtaracak olan bizim bakışımız, bizim inancımız, bizim çabamız olacaktır.