Bak şu işe…

Artık hacım hazımsızlık çekmiyor.
Artık hocamın hazımsızlıktan yana hiçbir problemi yok.
Hacımın ve hocamın hazımsızlık hususundaki tüm problemleri, okyanus ötesinde geliştirilen formüller, oluşturulan karışımlarla kökten halledilmiş durumda.
En son örnekten söz edelim; ay sonunda yapılacak olan AKP genel kongresinin onur konuğu Barzani imiş.
Bu haber yayılınca, yayınlanınca yer yerinden oynayacağını, söz konusu partinin en ücra mahalle teşkilatlarından merkeze kadar ciddi itirazlar yükseleceğini tahmin ediyordunuz yanıldınız.
Bu gün onur konuğu olarak takdim edilen adam bir zamanlar yine bu partinin en tepedeki adamları tarafından “postal yalayıcı” ilan edilmişti, şimdi kongrede “onur konuğu” olarak alkışlanacak.
Burada bir muhasebe gerekmiyor mu?
Sayın hacım ve muhterem hocam bakışlarını bir kez olsun içine doğru çevirip “bu nasıl bir savrulmadır?” diye bir ah etmesi gerekmiyor mu?
Mutlaka gerekiyor ama, hazmetme kapasitesi o kadar gelişmiş ve dahi genişlemiş ki hacımın aklına bile gelmiyor.
Ne oldu, Barzani sayesinde terör mü bitti? Teröre, teröriste desteğini çektiğine dair belirtiler mi oluştu?
Günde ortalama on şehit tabutunu dört bir yana yollayan ülke biz değil miyiz yoksa?
Hangi onur hangi onur konuğu?
“Uydum kalabalığa” vaziyetinin de bir sınırı olmalı değil mi?
Hazmetmenin bir sınırı, bir bitme noktası falan kalmadı mı acaba?
Hacım Ankara’da şu meşhur onur konuğunu alkışlarken, daha dün ilçesinden, kasabasından, köyünden, mahallesinden feryatlar arasında kaldırılan şehit cenazesinden, yakınlarının göz yaşlarından, yavrularının melemelerinden utanmayacak mı?
Partizanlık uğruna ar damarını da mı çatlattı yoksa?
Dün postal yalayıcı, bu gün onur konuğu ve zaman aynı, zemin aynı, taraflar aynı, oluk oluk akan kanın dağları yaylaları  ve ovaları aynı…
Teröristlerin guruplar halinde geldiği diyar aynı, çocuklarımızı katledip gittikleri diyar aynı…
Ne diyelim, hacım alkışın bol olsun.
“Onur” mevzuunda ise ciddi bir araştırma yapmanı tavsiye ederim, vesselam.