Ege, yalancı bir aşka mı kurban gidecekti?

Geçen hafta yaşanan Ege kıta sahanlığı meselesi hükümet için önemli bir turnusol oldu.

Ulusal menfaatlerimiz açısından son derece tehdit içerikli açıklamalar yapılması ve teklifin Yunan'dan değil de öncelikle Türk hükümetinin önemli bir isminden gelmesi oldukça düşünülmesi gereken bir mevzudur.

Hafızamızı tazeleyelim.

TBMM Başkanı Bülent Arınç, Yunan karasularının 12 mile çıkartılmasını "Casus Belli" yani savaş nedeni sayan meclis kararının kaldırılabileceği noktasında durup dururken bir açıklama yaptı.

Bu anlamsız teklif Yunan kesiminde coşkuyla ve memnuniyetle karşılanırken, Türkiye'de büyük endişelere sebep oldu.

Dışişleri Bakanı Gül, önce 1995'te alınan "Casus Belli" kararı konusunda herhangi bir değişiklik olmayacağı yönünde kesin açıklamalarda bulunurken daha sonra çark ederek Dışişleri olarak Sayın Arınç'a destek verdiklerini açıkladı.

Ülke içinden gerek askeri gerekse sivil kesimlerden gelen tepkilerden sonra Sayın Gül yaptığı açıklamaların yanlış anlaşıldığını söyledi.

Hükümet çelişkiler içinde gidip gelirken, "Casus Belli" kararının iptali konusunun, ülkemizi hangi noktalarda zor duruma düşüreceğini, bu kararın iptalinin nelere mal olacağını kısaca ifade etmeye çalışalım:

1) Yunanistan'ın Ege denizindeki hâkimiyet alanı yüzde 72,8'e yükselecek. Ege Yunan gölü haline gelecek.

2) Türkiye kendi karasularına hapis olacak.

3) Türk gemileri özellikle de donanma Akdeniz'e çıkmak için Yunanistan'dan izin alacak.

4) Türkiye, Ege'de tatbikat ve bilimsel araştırma yapamayacak.

5) Türkler balıkçılık ve sünger avcılığı yapamayacak.

6) Ege Denizi'ndeki madenler Yunanistan'ın kontrolüne geçecek ve Türkiye burada maden arama hakkını kaybedecek. Uzmanlar tarafından Ege Denizi altında kaliteli petrol olduğu ifade edilmektedir.

7) Türk hava sahası da aynı oranda daralacak.

Ege'de bağımsızlığımızı devretme anlamına gelen böyle bir teklifin nasıl yapılabildiği, bunu yapanın üst düzey bir siyasi olması milletimizin nezdinde, "neler oluyor" sorusunu gündeme getirdi.

Üstelik bu tekliften önce ve sonra Yunanistan'ın birçok konuda aleyhimizde yaptıklarını düşündükçe insan daha da meraklanıyor.

Bu tartışmalar yaşanırken Yunanistan bazı adalarda milis güçler oluşturup silahlandırmakta ve adalardaki savaş gemilerini ve hücum botlarını artırmaktaydı.

Kime karşı? Siz tahmin edin.

Yunan yetkililer Sayın Arınç'tan ve hükümetin diğer yetkililerinden aldıkları cesaretle "zaten Casus Belli yoktu" gibi açıklamalar yapmaktayken, Genelkurmay son noktayı koydu.

Genelkurmay İkinci Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ'un, "Türkiye - Yunanistan arasında bazı "Casus Belli" (Savaş Nedeni) kararları, geçerli ve yürürlükteki devlet politikasıdır ve bunun amacı iki ülke arasında çatışma çıkarmak değil, çatışma önlemektir" ifadeleriyle ince ayar yapılmış oldu.

Allah'tan milli menfaatlerimizi ön plana çıkaranlar var, yoksa halimiz nice olurdu?

Bu noktada artık bir nefs muhasebesi yapmak zorundayız. Nerede ve nasıl yanlış yapıyoruz?

IMF, AB ve ABD tavsiyeli politikaları uygulamak, sahip olduğumuz milli değerlerimizi ve haklarımızı kendi elimizle Batılılara peşkeş çekmek demektir.

"AB bizim aşkımız" diyen egemenliğin devrini normal bir şeymiş gibi lanseden Sayın Arınç'ı şimdi daha iyi anlıyorum.

Demek ki kişi aşkı için gerçekten gözü kara bir şekilde her şeyini feda edebiliyormuş, Arınç bunu ispatlamış oldu.

Siyasilerimize bir uyarı, lütfen aşkınız uğruna feda edeceğiniz şeyler, sadece kendinize ait olanlardan olsun, 70 milyonun hakkı olan ve uğruna yüzbinlerce şehit verdiğimiz bu toprakları ve bileğimizin hakkıyla kazandıklarımızı lütfen aşkınıza karıştırmayın.