İftar sofraları

Ramazan umresinin en dikkate şayan tarafı  hiç şüphesiz hemen her tarafta açılan iftar sofralarıdır. Medine'deki iftar sofralarını biz yıllar önce İcmal Dergisi'nin baş yazısında sayın Haydar Baş bey'in kaleminden okumuştuk. "Medine'den Mektup" başlığı altında o nefis makaleyi okurken hayalen o gönül sofralarının başında dolaşıp durmuştuk.Şimdi ise    yıllar önce tasvirini okuduğumuz o gönül sofralarının gerçekten başındaydık. İkindi namazının hemen ardından tatlı bir telaş başlıyor. Biraz önce namaz kılınan bütün saflar ve Mescid-i Nebevi'nin bahçesi açılan naylonlarla anında sofra yerine çevriliyor. Sofra sahipleri,hurmalarla,yoğurtlarla ve bolca zemzemle donattıkları sofralarının etrafına bu kez misafir bulmak için seferber oluyorlar. Sofraların donanımında olduğu gibi  sofraların etrafını doldurmada da daha çok çocuklar görev alıyorlar. İlk okul iki,bilemedin üçüncü sınıf çağındaki çocuklar, hem mescidin içinde,hem de bahçede dolaşarak hareket halindeki hemen herkesin koluna yapışıyorlar,söyledikleri iki kelime: "Hacı iftar,hacı iftar" Çocuk,yakaladığı eli,sizi sofraya oturtana kadar bırakmıyor ve bu gidip-gelmeler sofra dolana kadar devam ediyor. Medine'de Mescid-i Nebevi'de ,iftar sofrasında diz dize oturduğunuz,göz göze bakıştığınız muhtelif coğrafyalardan, ırklardan,renklerden olabiliyor ve siz kırk yıllık dostlar gibi hemen kaynaşıyorsunuz. Ezanı beklerken yanımdaki ile tanışıyoruz; Yemenli Abdullah.Türkiye'den daha çok İstanbul,Ankara,İzmir gibi şehirleri duymuş.Erzurum diyorum,duymadığını söylüyor,biraz da abartarak senenin tamamında kar yağan bir şehir deyince bayağı dikkatini çekiyor ve keşke görebilsem diyor. Bu iftar sofralarının tadını-tuzunu,lezzetini,hazzını-huzurunu beş yıldızlı otellerin açık büfelerinde bulmanız mümkün değil. Mekke ise ayrı bir alem?