İnsan ezelî değil ebedî bir varlıktır

Kalp çok farklı bir alemdir. Cenab-ı Fahri Amel Efendimiz (sav) Mi'raç'ta, "Bunun üzerine Allah, kuluna vahyini bildirdi. (Gözleriyle) gördüğünü kalbi yalanlamadı." (Necm, 53/10-11) gerçeğini yaşadı. Orada kimi gördü? Rabbini gördü...  Her ne kadar zamanımızda ulema sınıfı, "Bu bir manevi haldir. Bunun madde ile alakası ve ilgisi yok" diyorsa da ayet-i kerimede, "Baş gözünün gördüğünü kalbi yalanlamadı" diyor. Allah'ın Sevgilisinin bu hali baş gözü olmadan müminde tecelli eder. O baş gözü ile seyir Hz. Muhammed Efendimiz'e (sav) aittir. Bunu nereden çıkartıyoruz? "Namaz müminin miracıdır" hadisinden çıkartıyoruz. Mirac ne idi? Allah'a yükselmek, Cenab-ı Hakk'la birlikte olmak değil miydi? Allah bu hali hepimize nasip eylesin!Yunus'umuzun güzel bir ifadesi vardır: Beni bende demenbende değilemBir ben vardır bende benden içeru Şeriat tarikatyoldur varana Hakikat marifetandan içeruSüleyman kuş dilinbilür dedilerSüleyman varSüleyman'dan içeru..."Ben" dediğimiz bir şey vardır. Dikkat ederseniz bu benlik davası o kadar enteresandır ki herkeste o "ben" vardır. Herkeste o "ben" en kuvvetli şeydir. Evet, insanın gözü, eli, ayağı güzel, kalbi mükemmeldir. Ama bütün bunların fevkinde "ben" diye bir duygu vardır. Onu hiçbiri tutamıyor. Bu nedir? İşte bizim özümüz, cevherimiz budur. O "ben", "Ben sana kendi ruhumdan üfledim"dir. Nefha-i ilahidir. Onun için ruhun tarifinde, enteresandır, ulema-i kiram hazeratı, "Ezeli değildir ama ebedidir" derler. "Hak değildir, ama O'nun gölgesidir." "Halik değildir ama mahluk da değildir." Bunun ifadesi çok zordur. Yani insanda öyle bir şey vardır ki o Cenab-ı Hakk'tandır. Allah o kadar güçlü, azametli, kudretlidir ki o senin aynana, kalp aynana vuruyor. Benlik aynanda "ben" dedin mi herkeste bu "ben"in var olduğunu görüyorsun. Görülen kendi zatıdırDeğil sanma ki gayrullah"O yoktur" diyenlere bu gücü nereden aldıklarını sormak lazımdır. İnkarında bile o güç, o kuvvet var. O azamet, o şecaat var. Hülasa o şey bir şey arıyor. O öz, bir şeyi arıyor.