İstiklal Marşı, Bayrak ve "ama"lar...

Şu sıralar köşebaşlarında bir İstiklal Marşı tartışmasıdır gidiyor.Efendim sportif karşılaşmalar öncesinde marşımızın okunması doğru mudur, yanlış mıdır? Gerçi bir dönem bazı sivri akıllılar İstiklal Marşı'na karşı Onuncu Yıl Marşı'nı ön plana çıkarıp, milli marş yerine koymaya çalışmışlardı. İstiklal Marşı'ndan rahatsız olan Onuncu Yıl Marşı'nı sever mi, hiç sanmam. Ancak milli marşımıza doğrudan laf edemedikleri, karşı çıkamadıkları için, Onuncu Yıl Marşı'na sarılmışlardı. Millet oyuna gelmedi tabii. Onuncu Yıl Marşı'nı zaten bağrına basmıştı, fakat İstiklal Marşı'nın yerini her daim ayrı tuttu. İstiklal Marşı bir kez yazılırdı çünkü. Allah, bu milleti bir İstiklal Marşı daha yazmak zorunda bırakmasın. Keşke Yirminci, Ellinci, Sekseninci Yıl marşlarımız da olsaydı diyorum, onları da coşku içinde ve yürekten söylerdik. O halde bile, İstiklal Marşı'mızın yeri, coşkusu, heyecanı hep ayrı, hep en yüksekte olurdu ve bu temel duygu değişmezdi.Neyse, gelelim yeni polemiğe. Efendim binlerce kişinin toplandığı yerlerde hep bir ağızdan İstiklal Marşı'nı düzgün okumak mümkün olmuyor. Hem sonra bazı fanatikler marş sırasında rakip takım aleyhine tezahürat yapıyor, falan filan...Ya sabır ki, ya sabır...Hani, özürü kabahatinden büyük dedikleri şey bu olsa gerek.Aydın Candabakoğlu / Tercüman