Kendimizi okumak

Darlıklar ve genişliklerin döngüsünde ömürler geçiyor. Bizlere verdiği her türden nimetler için Rabbimize sonsuz hamd ü senalar olsun. Rabbimiz her neyi bizler için nasıl takdir ettiyse şüphesiz onlarda nice hikmetler ve nice güzellikler gizlidir. Hikmetleri ve güzellikleri gizleyen Rabbimize yine sonsuz şükürler olsun.Uzun ince bir yoldayız, iki kapılı bir handayız, kapının birinden gireli bir hayli zaman oldu. Bu zaman zarfında pek çok hakikati öğrendik, pek çoğunu da henüz öğrenemedik. "Yaratan Rabbinin adıyla oku!"  emrini her daim yerine getirmeye çalışmanın en önemli görevlerimizden biri olduğunu biliyoruz. Okumayı öğrendik: yazıları okumayı, olayları okumayı, en önemlisi kendimizi, ruhumuzu ve hallerimizi okumayı? Çünkü kendimizi okumak bir bakıma bütün bir kainatı okuyabilmekti ve bunun nedeni insanın zübde-i alem, alemlerin özü ve özeti oluşudur.Tasavvuf ile haşır neşir olmak istiyoruz çünkü Tasavvuf bizlere okumayı öğretiyor; insanları okumayı, kendimizi okumayı ve sırları okumayı? İnsan olmanın insanca duymanın, düşünmenin hissetmenin dayanılmaz hafifliğini, güzelliğini yaşıyoruz, bir insan-ı kamilin gözünden hakikatin penceresinden bakabiliyoruz. Hakikate bir adım daha yaklaşabilmek marifete bir adım daha yaklaşmaktır.Bir insanın marifete yani gerçek Allah bilgisine yaklaşması onun en çok sevinç duyacağı hallerden birisidir. Bilmediğimiz bir hakikati kalben keşfetmek ne kadar da haz verir, bilginin kıymetini fark eden bir insana.Allah bilgisine erişmek yaşarken sanki cennete biraz daha yaklaşmak, cennetin kokusunu alabilmek gibi bir şeydir. İlim öğrenmek insanın duygularını yücelttiği gibi davranışlarını da güzelleştirir çoğu zaman. Hele gönül ilimlerini bir ustadan öğrenmek insan olduğumuzu duymak bu nedenle gerçek mutluluğu tatmaktır.