Ressam elinde

Bu ağaç kendisine iyi bir resim yapması için ressama gitmeye karar verir.Ama önce kâğıt olması gerek.Tomruk olup fabrikaya getirdiler. "Seni kabuklarından ayıracağız" dediler. "Eyvallah" dedi. "Seni fırına atacağız" dediler."Eyvallah" dedi."Kâğıt rengini alasın diye kirece katacağız" dediler."Eyvallah" dedi."Seni kurutarak incecik merdanelerde yürüteceğiz" dediler. "Tamam" dedi."Seni deste deste yapıp ressamın mahallesine göndereceğiz" deyince?"Şimdi ben ressamın huzuruna çıkabileceğim öyle mi?" deyip sevindi.Ressam, kırtasiyeye geldi. Kâğıdı alıp eve getirdi.Şimdi ressamın masası üzerinde? Ressam, kâğıdı eline aldı. Kâğıt çok sevinçliydi. "Ne yapsam, sevincimi nasıl anlatsam... Şair mi olmalıyım, edip mi? Annenin evladını kucaklaması gibi bir dokunuş bir şefkat hissediyorum?"Ressam kâğıdı gözlerinin merkezine alıp ona dakikalarca nazar ediyordu. Kâğıt hiç sabırsızlanmadı.Buralara kadar geldi ise bir resim çizilecekti elbet.Ne çizilir, nasıl çizilir onu ressam bilirdi.Hiçbir ön şartı yok.Ama bazı kâğıtlara bir baktıktan sonra resim yapılıyordu."Ben kendime bakarım dedi" kâğıt."Herkesin kendine göre bir kaderi var ne yapayım. Ben böyleyim işte."Ressam eline fırçayı almıştı ki kâğıt öyle bir sayha attı ki ormanda olsaydı bu ses bütün dağlarda yankılanırdı. Gönlü kıpır kıpırdı?Keşke bu sevincini sevdikleri de o anda görebilselerdi.Ressam fırçayı aldı eline?Kâğıt heyecanla bekliyordu acaba beğenilecek miydi? Resim başladı?Önce dizi dizi taşlar koyuldu. Sonra arkasına dağlar? Acaba hangi iklimi görecekti, ne olacaktı?..Kendinden emindi. Çünkü onu ressamların en önde olanına getirmişlerdi. İşte resim de şekillenmeye başladı..Dizilen taşların üstünden, bulutların arasından yükselen bir güneş ile rengârenk açmış çiçeklerin, yamaçlardaki yeşilliğin, göklerin derinliklerindeki maviliğin ve bütün çizgilerin tonları her biri nakış nakış işlenmiş gergef gibi insan gözünün seyredeceği en canlı resmi ortaya koyuyordu.Kâğıt mutluydu... Ressam resmi tamamladı. Eline alıp yine dakikalarca baktı baktı?Acaba nasıl oldu?Kâğıt muradına erecek miydi?Evet, öyle oldu.Ressam öyle bir tebessüm etti ki bu tebessüm; Sevgililer Sevgilisinin torunlarını sevdiği andaki tebessümünü yansıtıyordu.Bunlar gönül ressamlarıdır.Gönülleri nakış nakış süsleyen?Bunlar sünnetin, hikmetin, güzel ahlakın, nakkaşlarıdır, varisleridir.Kâğıt şimdi nerede?O sergiye çıkmış.Onu bilen biri olmalıydı.Onu anlayan?Ondaki bilgeliğin gücünü ve mükemmelliğini görebilen biri?İşte bir adam geliyor. Resme bakıyor. Sadece duvarı görüyor. Biri geliyor sadece buluta bakıyor.Bir adam geldi ve durdu. Dakikalarca resme baktı. Neredeyse resmin içine girecek. Kimileri bu adamı deli zannettiler. Ve haykırdı: "Bu çok anlamlı harika bir resim!"Resmin bütününe bakıyordu. Hemen sergideki adama yaklaştı ve, "Söyleyin bu resmi kim yaptı?" dedi.Adama resmi yapanın şu ayakta duran adam olduğu söylenince, dikkat ve edeple yanına yaklaştı, "Efendim benim de gönlüme bir resim çizer misiniz?" dedi.Ressam tebessüm ederek, "tamam olur" dedi.Deli zannedilen adam için, "Ressama, bana bir resim yapar mısınız diyeceğine benim gönlüme de bir resim yapın deyiverdi. Adam nasıl da heyecandan şaşırdı, ne söylediğini bilmiyor" dediler.Kâğıt o kıymet bilen adamın elinde?Kâğıt maksuduna erdi.İstediği oldu.Bu, aşka koşmanın yolculuğuydu.Bu, serden geçmenin çizgileriydiBu, dar geçitleri aşabilmenin, "Ben dönmezem yolumdan" diyerek hak bilinen yolda Hakka erene kadar istikamet üzre yürüyen Ehl-i Beyt'in abası altına girebilmenin, Hüseynin adımlarını atabilmenin sevdasıydı.Bu, olgunluğa koşmanın kısa serüveniydi.Bu kâğıt?Bu ressam?