Saygı beyaz çizgimiz olmalı

Günümüz de okullarda verilmeye çalışılan eğitimin temel gayesinin akademik başarıyı yükseltmek olduğunu görüyoruz.

Bu sebeple temel amaç eğitim çağındaki çocukları bilgi ile donatalım, bilgi yüklemesi yapalım ve bu yüklemeden sonra da çocuklarımız iş güç, makam sahibi olsun veya üretime yönelik olarak yeni araçlar, yeni robotlar icat etsin, teknolojik atılımlar yapabilsin.

Bu gün eğitim ve öğretim de temel hedef bu.

Evet, bilgi ile donatılmak güzel ancak bu donatımdan daha lüzumlu olan bu bilginin nasıl kullanılacağıdır.

Çocuklarımızın, gençlerimizin bilgisel yeteneklerini geliştiriyoruz, ancak etik yeteneklerini ıskalıyoruz. Etik, ahlak gelişimini düşünmüyoruz.

Oysaki çocuklar da etik ve ahlak gibi yeteneklerde geliştirilebilecek yeteneklerdir.

Nedir ahlaki yetenekler?

Değer konularıyla ilgili olan yeteneklerdir.

Değerlerin eğitimi verilmediği zaman dünyada huzur kalmıyor. Bugün olduğu gibi dünya şiddet sarmalıyla kuşatılmış durumda, her yerde şiddet artıyor. Yoksulluk, göçler, insanın değersizleşmesi sıradanlaşmaya başladı.

Bu sonuçlara sebep olanların insanlığın özünü oluşturan etik değerlerden yoksun oldukları da bir vaka.

Bir adım ileri gidersek, insanlığı, insanlıktan uzak bir hayata mahkûm edenler acaba insan mı diye sormadan da edemiyoruz.

Dünyamızı saran bu kadar musibetlere sebep olanlara bakınca, bu kişilerin insana ve varlığa yönelik değerlendirmelerinde problem olduğunu söyleye biliriz.

Evet, okullarda akademik başarıyı artırmak için çeşitli dersler öğrencilere veriliyor. Çocuklarımızda bu derslerden sınavlar oluyor. Girdikleri sınavlarda ne kadar doğru cevap verebiliyorlarsa, hayallerindeki mesleğe o kadar çabuk kavuşuyorlar. 

Buraya kadar olanı çocuklar okullarda aldıkları eğitim ve öğretimle çözebilirler.

Ancak hani o meşhur hikâyede anlatıldığı gibi "Babası çocuğuna sen adam olamazsın der, çocuk da vali olur. Vali olunca babasını ayağına getirtir. Babasına şöyle söyler, 'Baba sen bana adam olamazsın diyordun, bak ben vali oldum. Babası da oğlum ben sana vali olamazsın demedim. Sen adam olamazsın dedim. Dediğimde ne kadar haklı olduğumu da beni ayağına getirmekle ispat etmiş oldun" der.

Öncelikle hayatın her alanında yani eğitimden spora, evlilikten, ticarete kadar yani A'dan Z'ye kadar her alanda saygı beyaz bir çizgi olmalı. Bu çizgi korunmalı, bu çizgiye leke düşürülmemeli.

Çünkü saygıya leke düşerse, saygı bir kaybolmaya başlarsa; artık güvensizlik, dedikodu, fitne, sahtekârlık, ikiyüzlülük, iftira, hakaret, küfür, kavga vs. toplumu, insanları sarmaya başlar. Toplum çözülmeye, çürümeye, insanlar insanlıktan çıkmaya başlar.

Ancak bir topluma ahlak, saygı eğitimi verilirse, bu eğitimin sonucu olarak sevgi, güven, özgüven, başarı, mutluluk, bereket, huzur gelir. Dünde, bugünde, yarında bu eğitimin verileceği ilk yer ana kucağı, baba ocağı olan ailedir. Anne ve babanın eğitemediği bir çocuğu, öğretmenlerin, hocaların, okulların eğitmesi çok zor oluyor. Aileden terbiye alan bir çocuk girdiği her ortamda kendini belli ediyor, âdeta ışık saçıyor. Bulunduğu yeri aydınlatıyor. Bu şekilde okula gelen çocukları eğitmek ve daha ileriye taşımak çok daha kolay oluyor.

Evet, okullarda Felsefe, Yabancı Dil, Tarih, Coğrafya, Fizik, Kimya, Biyoloji, Matematik, Edebiyat vs. öğretiliyor. Ancak iyi insan olmak, dürüst insan olmak, saygılı insan olmanın ilk eğitimini aile verir. Okul da bu eğitimi daha köpürtür, çocukların daha çok gelişmesini sağlar.

Eğitimin temeli ailede atılır, güçlü sağlıklı bireyler ailelerde yetişir. Güçlü aile demek güçlü millet demektir. Çünkü millette büyük bir ailedir. 

Evet, çocuklarımızın değerler eğitimini de en az gireceği liseyi veya kazanacağı üniversiteyi düşündüğümüz kadar düşünelim. İyi bir Fakülteye girmesi için yaptığımız fedakârlıkları, iyi bir insan olması içinde yapalım. Önceliğimiz milli ve manevi değerler donanmış nesiller yetiştirmek olmalı. Saygı beyaz çizgimiz olmalı, bu çizgiye leke düşürmeyecek nesiller yetiştirmek en temel önceliğimiz olmalı.