Secde anı...

Bizleri afiyet, huzur ve sükun içinde yaşatan yüce Rabbimize sonsuz şükürler ve sonsuz hamd-ü senalar olsun. Sizlere ve kendimize verdiği ve vermediği her türden nimet için şükretmeyi hatırlatmak istiyorum. "Ne kadar az şükrediyorsunuz!" hitabına muhatap olmamamız için.İnsan kendisi için istediği ve sevdiği güzellikleri ve iyilikleri mümin kardeşleri için de istemeli. Asıl bunun için emr-i bil maruf ve nehyi anil münker görevini yapmalı. Bizler nasıl ibadet ederek huzur ve sükun buluyorsak isteriz ki: ibadete uzak kalanlar da biraz yakınlaşsınlar rükuun, secdenin, dua etmenin, oruç tutmanın mümine verdiği manevi zevki duysunlar, tatsınlar.Kıldığımız namazdan haz duyabilmek için kimi zaman aradan yılların geçmesi gerekebilir. Namaz kendimizi huzurda hissettiğimiz ve ya hissetmeye en yakın olduğumuz bir ibadet şeklidir. İnsan rüku halinde alemlerin Rabbinin huzurunda eğildiğini ve O'nu tesbih ettiğini, secdede ise kainatın sahibinin huzurunda "Ben yokum ancak Sen varsın" dediğini hatırlayabilmelidir. Secde anı dehşet anıdır aslında, 18000 alemin Rabbine tevazuun en alasını gösterdiğimiz ve bu sırada dehşete düştüğümüz haldir. Bazı insanlar neden dehşet diye sorabilir. İnsan kendisine baksa, tanısa ve kendini bilse kendini Yaratanın büyüklüğünü, azametini, olağan üstülüğünü biraz olsun anlayabilir ve O'nun huzurunda olmanın insana ancak dehşet verebileceğinin farkına varabilir. Secde yeri Allah-ü Teala'nın tecelligahı olabilir.Allah (c.c.), "Siz Beni anın, Ben de sizi anayım?" buyuruyor. Allah'ı anmak insana kelimelerle anlatılmayacak bir güç, bir ilim verir. "Bilmiyorsanız zikir ehline sorun" buyrulmuyor mu?Sevgili okuyucular, ibadetlerin bir alışkanlık olmaktan öte bizlere ledün ilmini kazandıran en önemli Buraklar olduğunu ilk bizden duymamışsınızdır. Tasavvuf ehli bu ilme erişmek için ömürlerini ibadetlere ve insanları aydınlatmaya adamışlar, öğrendikleri ilim onlara öyle hazlar vermiş ki, her gün yüzlerce rekat namaz kılmışlar.