Tevbe eden huzur bulur

"Günahına tevbe eden hiç günah işlememiş gibidir" buyruluyor. Hatta günah işleyip de pişman olan kişinin gönlü kırık olur ve bir daha günah işleme cesaretini kendinde bulamaz çoğu zaman.Bir insanın günahından pişmanlık duyması ve nedametle tevbe etmesi çok önemli bir aşamadır çünkü kişi hakikati görmüştür ve Hakkın üstünlüğüne inanmıştır. Tevbe etme aşamasına gelinceye kadar kişi nefsini kınamış, onda hatalar görmüş, bu hataları kendine yakıştıramamış en nihayetinde günahından vazgeçmiştir.Allah'ın sevgili kulları, gerçek aşık-ı sadıklar bile bile günah işlememek için çok gayret sarf ederler. Hasbelkader bir günaha düşerlerse kendi kendilerine çok kızar, nefislerini azarlarlar.İnsan olmanın zor bir süreç olduğunu başka yazılarda da dile getirmiştik. İnsanoğlu ömrü boyunca bir sürü zorluklardan geçer. Bazı zamanlarda acaba günah işledim de bu zorluğu hak edenlerden mi oldum diye kendisine sorar.Hiç günah işlememek insanı kibirlenmeye götürebilir. Bu nedenle günah işleyip tevbe eden kullar Allah katında daha değerlidir. Çünkü onlar tevbe etme alçak gönüllülüğünü göstermişlerdir. Kalbinde zerre kadar kibir olan cennete giremez buyrulur. Kibir ve iman aynı kalpte barınmaz.Günahına tevbe edenin hiç günah işlememişten daha üstün olduğu da söylenebilir. Çünkü günah işleyip sonra tevbe eden kişi zor bir sürecin içinden geçmiştir. Ve bu sırada olgunlaşmıştır. O aşamaya gelinceye kadar tefekkür etmiştir, Allah'ı zikretmiştir.Günah işleyen kişi onu hiç işlememiş olmak ister ancak kaderde yazılanlar bir bir başa gelir. İnsanın günahına pişmanlık duyması ve bu vesileyle arınması Allah'ın isteğidir, muradıdır belki de? "Kul kimi kez işlediği günah vesilesiyle cennete girer, bu nasıl olur?" diye sorulduğu zaman Efendimiz (sav), "Zira kul işlediği bir günaha öyle tevbe eder ve pişmanlık duyar ki üzerinde hatadan eser kalmaz. Bu sayede cennete girer" buyururlar.Tevbe eden huzur bulur. Günahlarımıza tevbe edelim ve huzura erelim.