1 Mayıs sendromu

1 Mayıs'ın "işçi- amele" bayramı olmaktan öte, özel bir Kıbrıs anlamı da var artık. Buna "1 Mayıs sendromu" da denilebilir. Türkiye Cumhuriyeti'nin yarım asırlık Kıbrıs davası, son bir haftadır ustaca bir "aceleye getirme" politikasına kurban ediliyor. Yarım asırdır çözülemeyen Kıbrıs'ı bir haftada çözüme kavuşturmak, 'ne kadar çözüm olur', ne kadar teslimiyet varın siz hesap edin.

Dün çok önemli bir MGK toplantısı yapıldı. Bu yazı yazıldığı sırada sonucu daha açıklanmamıştı ama çıkacak sonuç pek bir anlam ifade etmiyor. Başbakan Erdoğan MGK'nın hemen ardından Davos'a Dünya Ekonomik Forumu'nu takip etmek üzere uçtu. Bugün de, dün MGK'da alınan sözde ortak Kıbrıs kararlarını BM Genel Sekreteri ve aynı zamanda Kıbrıs fitnesinin başı Kofi Annan'a iletecek. Ertesi gün KKTC lideri Denktaş ve Cumhurbaşkanı Sezer ile son bir zirve yapıp Washington'a uçacak.

Zorlamayla kritikleştirilen bu haftanın son üç günü böyle yoğun bir trafiğe sahne oluyor. Erdoğan'ın ve Türk dışişlerinin bütün hesabı, yoğun trafiğin son raddesi olan Washington ziyaretinde Bush'a Kıbrıs'la ilgili somut bir Kıbrıs paketi sunmak. Erdoğan'ların Bush'lara takdim edecekleri "gülâbâd ve ipek kravat" hediyelerinin tartışıldığı bir dönemde, buna paket demek yanlış olur. Kıbrıs da önemli bir hediye sayılır, en azından ipek kravat kadar!

Erdoğan'ın arkasındaki Türkiye medyasının Kıbrıs'la ilgili olarak Erdoğan ve AKP hükümetine sunduğu sonsuz desteği unutmamak gerekiyor. Öyle ki, gülabad ve ipek kravat bile Kıbrıs'ın önüne geçmiş durumda. Kıbrıs'la ilgili Erdoğan ve Gül aleyhine ortaya çıkan hiçbir haber, haber değeri taşımıyor meydaya göre. Tolon Paşa, yaptığı "ver-kurtulcu hainler" açıklamasına bin pişman bir hale getirildi, hedef tahtasına oturtulup sindirildi.

MGK'da ordunun Kıbrıs'la ilgili görüşleri de "haber değeri" taşımayacaktır tabii ki. "İki kesimlilik, garantörlük, asker sayısı, mülkiyet sorunu, Güzelyurt, su kaynakları, İngiliz üsleri" gibi konular gündeme bile getirilmeyecek. AKP hükümetinin aleyhine gelişecek hiçbir haber ve yorum bulamayacaksınız gazete ve televizyonlarda. Aksi yöndeki bütün haberler Erdoğan lehine manipüle ediliyor, edilecek de.

Bu çelişkiler arasında Erdoğan'ın Annan ve Bush'a ortada olmayan "ortak tutum" fotoğrafını nasıl göstereceği cidden merak konusu. Şunu iyice bellemek gerekiyor; Erdoğan Bush'un huzuruna çıktığı zaman Kıbrıs'la ilgili sunacağı çözüm paketinde -siz "çözüm" deyin ben ısrarla "feragat-acziyet- teslimiyet" demeye devam edeceğim- Genelkurmay'ın dahli çok kısıtlı miktarda olacaktır. Erdoğan kafasında kurguladığı ve AB perspektifine göre ayarlanmış kendi öz paketini sunacaktır Bush'a.

Yunan ve Rum tarafı ise, Türkiye'de sergilenen "acziyet- acelecilik- feragat" tutumlarından oldukça memnun. Sanki onların Kıbrıs diye bir dertleri yok. Bütün sıkıntı bizim tarafta!

Genelkurmay'ın hükümete ısrarla yaptığı "AB hukukunu, AB'ye girene kadar dikkate almayın" uyarısı da havada kalıyor. Çünkü Kıbrıs'ta çözümü "1 Mayıs'a kilitlemek" tam anlamıyla ve olduğu gibi AB müktesebatına esir olmaktır. Hükümet bunu kurulduğundan beri yapıyor. Ayrıca Türkiye'de oluşturulan "1 Mayıs'a kadar çözüm bulamazsak, Annan Planı'nı bile ararız" havasına sakın kapılmayın.

Çünkü Kıbrıs'ta çözüme bizden çok Rumların ve AB'nin ihtiyacı var. Onların derdi daha büyük. Sorunlu bir Kıbrıs'ı içlerine alacaklar. Bırakalım birazda onlar düşünsün!