321- Emirü'l-mü'minin Ali'den şöyle nakledilmiştir: "Ben, Resulüllah'ın sizin aranızdaki halifesi, sizi dininizin sınırları içinde tutmakla görevli olan ve sizi "Cennetü'l-Me'va'ya davet eden kimseyim."

322- Abdullah b. Ömer'e, "Resulüllah'tan sonra insanların en üstünü kimdir?" diye sorduklarında şöyle dedi:

"Resulüllah'tan sonra insanların en üstünü o kimsedir ki Resulüllah'a helal olan O'na da helaldi. Resulüllah'a haram olan O'na da haramdı."

Râvi diyor ki: "O kimdir?" diye sorduğumda İbn-i Ömer şöyle devam etti: "O, Ali'dir..."

Hz. Peygamber mescide açılan bütün kapıları kapattı. Bir tek Ali'nin kapısını açık bıraktı ve O'na şöyle buyurdu:

"Bu mescitte Benim için tanınan (hak ve ruhsatlar) Senin için de geçerlidir. Bana caiz olmayan Sana da caiz değildir. Sen, Benim vârisim ve vasimsin. Borcumu ödeyecek, vaadimi yerine getireceksin. Ve Benim sünnetim üzere savaşacaksın. Beni sevdiğini iddia edip de Sana düşmanlık besleyen kimse yalancıdır."







323- Resulüllah buyurdu ki: "Hiç kuşkusuz Allah beni Peygamber, Ali'yi de vasi kılmıştır."

324- Resulüllah buyurdu ki: "Hiç kuşkusuz Allah Teâlâ'nın yüz yirmi dört bin peygamberi vardır ki, Ben onların efendisi ve Allah (azze ve celle) katında en faziletli ve en değerli olanıyım.

Her peygamberin de bir vasisi vardır ki, Allah'ın emriyle onu kendisine vasi kılmıştır. Benim vasim ise şüphesiz Ali b. Ebi Tâlib'dir. O da vasilerin efendisi ve Allah (azze ve celle)'nin katında onların en faziletlisi ve en değerlisidir."







325- İmam Ali er-Rıza, babası İmam Musa Kâzım'dan, o da babası İmam Câfer Sâdık'tan, o da babası İmam Muhammed Bâkır'dan, o da babası İmam Zeyne'l-Abidin'den, o da babası İmâm Hüseyin'den, o da Hz. Emirü'l-mü'minin İmam Ali b. Ebi Tâlib'den, O da Hz. Peygamberden şöyle nakletmiştir:

"Allah (azze ve celle) yüz yirmi dört bin peygamber yaratmıştır ki Ben, Allah katında onların en değerlisiyim. Bununla da övünmüyorum. Yine Allah (azze ve celle) yüz yirmi dört bin vasi yaratmıştır ki Ali, Allah katında onların en değerlisi ve en faziletlisidir."

326- Mus'ab b. Sa'd, babasından şöyle nakletmektedir: "Resulüllah, Tebûk'e doğru yola çıktı ve (Medine'de) yerine Ali'yi vekil olarak bıraktı.

Hz. Ali, 'Beni kadınlar ve çocuklar arasında mı bırakıyorsun?' dediğinde şöyle buyurdu: Harun'un Musa yanında sahip olduğu makama, Sen de Benim yanımda sahip olmak istemez misin? Ancak Benden sonra peygamber yoktur."







327- Said b. Museyyeb, Hz. Ali'den rivayetle Resulüllah'ın Tebûk Gazvesi'nde kendisine hitaben şöyle buyurduğunu nakletmiştir:

"Seni ehlim arasında halifem olarak bıraktım." Ben, "Ey Allah'ın Nebisi, kendinden sonra mı halife olarak bırakıyorsun?" dediğimde şöyle buyurdu:

"Harun'un Musa yanında sahip olduğu makama Sen de Benim yanımda sahip olmak istemez misin? Yalnız (onlarla bizim aramızdaki fark şu ki) Benden sonra peygamber yoktur."

328- İbn-i Abbas Resulüllah'tan şöyle nakletmiştir: "Sizler, Ali'nin velayeti altında olduğunuz müddetçe asla yolunuzu şaşmaz ve helâk olmazsınız ama O'na muhalefet ederseniz (farklı) yollar ve nefsanî hevesler sizi yolunuzdan saptırıp, şaşkınlığa sürükler... O halde Allah'tan korkun; hiç kuşkusuz Allah'ın ahdi Ali b. Ebi Tâlib'dir."

329- Hz. Ali'den Resulüllah'ın kendisine hitaben şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

"Bil ki (Ey Ali) hem Sen imtihan edileceksin, hem de Seninle (başkaları) imtihan edileceklerdir. Şunu bil ki, Sana uyan kimseyi, Sen hidayet edensin; kim de Senin yoluna muhalefet ederse kıyamet gününe kadar dalalette kalacaktır."







330- Abdullah İbn Ömer'in naklettiğine göre, Resulüllah Hz. Ali'ye hitaben şöyle buyurdu: "Ya Ali, Sana kim muhalefet ederse Bana muhalefet etmiştir, Bana muhalefet eden ise Allah'a muhalefet etmiştir."


331- Resulüllah Hz. Ali'ye hitaben: "Ya Ali, Senden öne ancak (hakkın üzerini) örtmeye çalışan kimse geçmeye çalışır. Senden ancak (hakkın üzerini) örtmeye çalışan geride kalır.

Sen, Allah'ın kulları arasındaki nuru ve hüccetisin. Sen, Allah'ın düşmanlarına çekilmiş kılıcı ve peygamberlerinin ilimlerinin vârisisin...

Sen, Allah'ın yüce kelimesi ve en büyük ayetisin. Allah, imanı ancak Senin velayetinle kabul eder."







332- Resulüllah, Hz. Ali'ye hitaben: "Ya Ali, Benden sonra, Senden öne ancak (hakkın üzerin) örten kimse, geçmeye çalışır. Hiç kuşkusuz göklerin ehli Sana 'Emirü'l- mü'minin' derler."

333- Emirü'l-mü'minin Ali buyuruyor ki: "Kıyamet gününde (düşmanlarını) dava etmek için Allah'ın huzurunda ilk diz çökecek kimse Benim."

334- Resulüllah buyurdu ki: "Kim, Benden sonra Ali'nin imametini bilerek inkâr ederse, Benim nübüvvetimi inkâr etmiştir, kim de Benim nübüvvetimi bilerek inkâr ederse Allah'ın rubûbiyyetini inkâr etmiştir."