Cübbeli manevi silleyi yedi!

Bir zamanlar, oturduğu semtte kiralık ev arayanlara sorarlardı: Evinde televizyonun var mı? Cevap evetse, kiraya ev vermezlerdi. Ne olduysa, o muhitten ekran ekran dolaşan cübbeli-şalvarlı figüranlar çıktı. İşleri akşam-sabah bu milletin inancıyla ve maneviyatıyla, hatta sakalıyla, cübbesi ile, başörtüsü ile uğraşmak olanlar, bu figüre ekranlarını açtılar. Kitlelere güle-oynaya şalvarlı-cübbeli biri sunuldu. Derinliği hiç olmayan, konudan konuya balıklama atlayan, manik eksitrasyonlarla hızlı konuşan bu hoca kılıklı figüran işlerine yarayacaktı. İl il de dolaştırdılar. Beslediler, beslediler, parlattılar… Bu tiplerin bir kullanımlık dozları vardır. Zamanlama önemlidir. Sünni Müslümanlarla Şii-Alevi  Müslümanlar savaştırılacaktır. Haçlı-Siyonist projesi gereği Sünni Türkiye, Şii (!) Suriye’ye (%70’i Sünni Müslümanlardan oluşuyor ve Hanefi fıkhı uygulanıyor) girecektir ve fetva gereklidir. İşte Cübbeli’nin rolü hazırdır. Çıkar, fitne fetvasını verir: “Suriye’deki Şiilerle savaşan askerler ölürse şehit olur.” Türkiye’de bu fitne fetvaya, akademik cübbeliler de katılır. Osmanlı külahlılar da… Mısırda Yusuf el-Kardavi, Suud’da bir imam da bu mızıkacılara dahil olur. Ama deccalin bu oyununu, önceden basiretiyle sezen, haber veren, Kur’an’a ve Peygamberimizin sözlerine dayanarak, “Mü’minler, ancak kardeştir. Bir mü’mini kasten öldüren ebedi cehennemliktir. Bir Müslümana kılıç çeken bizden değildir” buyruklarını hatırlatan vatanperver Prof. Dr. Haydar Baş çıktı. “Sünni, Alevi, Caferi hepsi kardeştir. Ehl-i Beyt hepimizin buluşma noktasıdır. Haçlı oyunlarına Müslümanlar gelmesin” dedi. Türkiye’dekilere, İslâm dünyasındakilere, bölgemizdekilere… Oyun bozuldu. Musa’nın asası gibi, haçlı sihirbazların ipleri yutuldu. Türk milleti, Suriye ile savaşın anlamsız olduğunu anladı. Milli kahramanlarımızı anma programları da, vatan ve din düşmanlarını iyice kudurttu. Hani, hocanın biri Kur’an’dan ayetler okuyup vaaz ederken, söz Firavun’a gelince “Kale Firavnü-Firavun buyurdu” deyince, cemaatin içinden biri seslenmiş: “Ne! Firavun buyurdi mi? Afkurdi, afkurdi...” Karadeniz şivesinin tercümesi ile yani havladı, demek istemiş. Tıpkı bunlar gibi… Sonra ey cübbesine bürünenler! Dervişlik kim, siz kim? Yunus Emre, “Dervişlik olaydı tac ile hırka Biz dahi alırdık otuza kırka” diyor. Dervişlik nere, siz nere! Şalvarını din sananlar… Cübbe ve sakalının altında haçlı değirmenine su taşıyanlar… Haçlıya fetva yetiştirenler… Sözüm ona maneviyat pazarlıyorlar… Feyz ve muhabbetten ne anlarsınız siz! Taassuptan başka bir mesleğiniz mi var? Sizi irşad edenler, nereye sevk ettiler sizi? - Kadın pazarlamaya, - İslâm düşmanlarının kanallarında arzı endam etmeye, - Allah’ı birleyen, Peygamberimizi tasdik eden, Kâbe’yi kıble edinenlerin katline fetva yetiştirmeye, - İftira atmaya, - Ne oldu? Manevi silleyi yedin! Beyin damarların dumura uğradı. Daha önce kalb damarların da uğramıştı dumura… Sille kimden mi? Sayalım: - “Kim Benim bir dostuma harb ilan ederse, Bana harb ilan etmiştir” diyen Yüce Allah’tan, - Hz. Ali’den… (O’nu sevenlerine yaptığın açık düşmanlıktan), - İmam-ı Cafer’den (ki maneviyat yolunda tüm meşreplerin silsilesinde kavşak noktadır. İmam-ı Azam’ın da hocasıdır. Kendi sülbünden ve yolundan gelenlerin katline fetva verirsen olacağı budur). - Abdülkadir-i Geylani’den... Daha sayalım mı?