Ekmek - biçmek dengesi

Saçlarına beyazlar düşmüş, kaçıncı duraktayız terzi baba, diye sual edenlere, altmışbeş herhalde ama kocakarı daha iyi bilir diyen bir adam... Güngörmüş, içinde uzun bir hayatın hikayesi, babadostu ve bizim sevdiğimiz bir kalender...Geçenlerde sohbet ederken, döküldü dudaklarından bir cümle. "İnsanın kendine ettiğini, dağlar, taşlar biraraya gelse edemez". Ne demekti bu, nasıl bir anlama şekliydi?... Aslında yaşam çizgisinde karşılaşılan her unsurda kendini sorgulama, doğru ve huzur veren bir hayat yaşıyormuyum mülahazasında bulunma gereğini taşıyor insan yüreğine.Tercihlerimiz... Anlayışlarımız... Israr ettiklerimiz... Bize ne kazandırıyor yada neleri alıp götürüyor, gönül hanemizden diye bakıp üzerinde tasalanmadıklarımız... Ve sonunda yaşadıklarımız... Eğer başarılı ve hayırlı bir akıbetse kendimize, yok tersi ise insanlara, şartlara, koşullara ve nihayet "Allah'tan herşey" diyerek O'na havale etmelerimiz... Bizde hiç eksik yok, kusur yok, "süt -ak kaşık" gibi olduğumuz telakkisi...Halbuki herşey Allah'tandır... Lakin Mevla kulun haline, gidişine, duruşuna göre muamele eder. Sen neyi istersen, sana onu verir... Gönlüne doğru koyarsan hayra, eğri koyarsan şerre düşersin... Dışında razıymış gibi yapıp insanları kandırabilirsin amma, Allah içe bakar, duygularını, esas niyetini o bilir ve seni, beni O'na göre muameleye tabi tutar. Ve sen, ben hangi çizgideysek mutlaka 'nefsimize zulmetmişliğimiz'in karşılığını buluruz. Veya 'hayrı tercih edişimiz'in mükafatını alırız. Sonuçta hiç kimse kendi yoluna gidişinin bedelinden başkasıyla karşılaşmaz...Bu bağlamda ömrün her durağını sağlam ve sadık geçebilmek için ahlakı güzel, yarenliği yüksek dost ve arkadaşlara ihtiyaç her zamankinden daha çoktur... Düşüp, kalkerken yol bilen kılavuzların rehberliğine ve dostluğuna sarılmak dileği, akıbetimizin hayr olması için binbir rahmet ve niyaz ile... Vesselam...