Gazeteci'nin namusu

-Seninle bir şey konuşacağım.

-Nedir?

-Birisini tanıdım.

-Kimdir?

-Gazeteci. Hem de tam yetişmiş.

-Anlat bakalım.

-Bir kere adamın hiçbir saplantısı yok.

-Sapsız mı?

-Değil ya!... Köksüz hani...

-İnanmayanlardan...

-İyi bildin. Hiç bir inanca bağlı değil. Onun için özgür. O mesleği için din tanımaz.

-Peki etik anlayışı ne?

-Tam istediğin gibi... Utanma, dürüstlük, hak, saygı, vefa, doğruluk bağlantısı falan yok. Tam egoisttir. Kendi etiğidir yani aslolan.

-Birikimi ne?

-Sorma anlarsın ya... Tatilleri dışarıya uçar en modern alemlerde gazetecilerle kafa bulur. İngilizcesi var. En verimli yönü internet kurdudur. Bilgi depolamasını, takibi iyi becerir. Bizim için de en önemli yönü budur.

-Nerede yetişmiş?

-Liseden terk ama dedim ya sürekli araştırmacılığı var. Yabancı yazarların fikir, hikaye, roman ve eleştirilerini iyi takip etmiş.

-Gelsin görüşelim.

* * *

-Buyurun...

-Mersi.

-Ne içersiniz?

-Şarap...

-Kaç yıldır çalışma...

-Yaklaşık 15.

-Dışarıda da çalıştınız mı?

-İki yıl kadar, İngiltere'de...

Gazeteci dışarıda çalıştığını söyleyince sorumlu kişi hafif yükselmiş tebessümü ile gazeteci arkadaşına bakar.

Yabancı bir yerde çalışmış olmak bal kaymak.

Konuşup anlaştılar. Aylık 10 milyar sabit olmak üzere, çeşitli yazı dizileri, ek haberleri, ayrıca ödenecek... İlerleyen günlerde TV'lerinde de program yaptığı takdirde, istenilen düzeyde görülürse primleri toplam aldığının misli misli ile çarpılıp ödenecek.

-Kaya, Kaya...

Ne varrr kardeşim.

-Ulan senin fikrinde de amma kavşaklık var... anadın mı?...

-Anadımm... Ben fikrimde namus yokturrr... İstediğim tarafa dönerim anadın mı?

-Dönersin dönersin yeter ki para olsun. Raks da edersin, tepe üstüde durursun... Hıkk... Hık.

-Geçenlerrde adamın biri bir mayıl yol yol yollamış... Hani...

-Deme yav...

-Sen insanların onuruna, hukukuna, özgürlüğüne karışmaktan, sataşmaktan utanmıyor musunn? diye yazmış anadın mı...

-Yav söylesene bu "utanma" nasıl bir şeydir?

-Bir yere saygılı olarak kendine çeki düzen vermektir.

-Ben de bilirim de... Hık... Hani para kaynağımız bellidir....

* * *

-Kaya Bey.

-Ne var?

-Şu resme bir yazı yazacak mışsın?

-Peki...

* * *

-Kaya seni kutlarım. İstersen akşam da kutlarız.

-Neden?

-Çamur atmak üzerine birebirsin.

-Adamlar nasıl da alınganmışlar.

* * *

-Sana bir şey diyeyim mi?

-Ben yaban keçisiyim?

-Yaban keçisi mi?

-Dağlarda otlarım. İstediğim fidanı kırarım. Ne etim işe yarar ne sütüm.

-Sende şairlik de mi var?

-Ne sandın.

* * *

-Kaya sana önemli bir şey söyleyeceğim...

-Nedir?...

-Gazetenin tirajı ve anlarsın ya...

-Merak etme ben çoktan sattım bile.

-Ne çabuk. Sözleştin mi?

-Evet.

-Bir yüzsüzlük de bana ayarlasana?..

Aklına, fikrine, onuruna, mesleğine bağlı, halkına saygılı, dürüst, yetişmiş gazetecilere başarılar temenni ederim. Çalışması, dürüstlüğü, eserleri ile iz bırakan meslek erbabına ne mutlu.