Kırmızı Şapkalı Kız Pamuk Kedi'nin peşinde

Şehirde küçük bir apartmanda yaşayan bir kız varmış. Herkes ona Kırmızı Şapkalı Kız dermiş zira her zaman başına parlak kırmızı bir şapka takmayı çok severmiş; şapkasını o kadar severmiş ki şapkasını almadan dışarı çıkmazmış.

Okula başlayalı ise tam üç ay olmuş. Okulu evine dört-beş sokak uzaklıktaymış. Sabahları annesi onu elinden tutar, birlikte yavaş yavaş okula yürürlermiş. Yolda çiçekçi tezgâhına bakar, vitrinlerdeki oyuncaklara gülümser, kuşların ötüşünü dinlerlermiş. Okul kapısına gelince anne eğilir, yanağına kocaman bir öpücük kondurur ve "Akşam görüşürüz, akıllı kızım!" dermiş.

Bir gün öğleden sonra zil çalınca Kırmızı Şapkalı Kız sırt çantasını takıp, okul kapısından çıkmış. Annesi ona ne yapacağını iyi öğretmişti: "Her zaman aynı yoldan git. İlk köşeyi sağa dön, sonra soldan geç, düz devam et. Parkı gördüğünde biliyorsun ki eve az kalmış."

Kırmızı Şapkalı Kız da öyle yapardı. Yolda karşılaştığı komşu teyzeye "Merhaba!" der, köşedeki fırından taze ekmek kokusu alınca burnunu havaya kaldırır, parkın yanından geçerken salıncakta oynayan arkadaşlarına el sallardı. Eve varınca kapıyı çalar, anne kapıyı açar açmaz sarılır: "Aferin benim cesur kızıma!"

Bir sonbahar günü okul yine çok eğlenceli geçmişti. Öğretmenleri renkli yapraklarla resim yapmayı göstermişti. Kırmızı Şapkalı Kız sırt çantasını takmış, neşeyle okul kapısından çıkmış. Her zamanki gibi yürümeye başlamış.

Birinci sokakta sarı yapraklar yere dökülüyormuş. İkinci sokakta bir kuş dallara konmuş. Üçüncü sokakta ise... Aman Allah'ım ne tatlı bir kedi! Beyaz tüylü, mavi gözlü, küçücük bir kedi yavrusu yolun kenarında oturuyor, miyav miyav diyerek yoldaki düşen yapraklarla oynuyormuş.

Kırmızı Şapkalı Kız durmuş. "Merhaba pamuk kedi!" demiş yumuşacık sesiyle. Kedi başını kaldırmış, miyavlamış sanki biraz korkmuş ve yavaş yavaş yürümeye başlamış. Kırmızı Şapkalı Kız da arkasından gitmiş. "Nereye gidiyorsun böyle?" diye sormuş.

Kedi bir sokağa dönmüş, Kırmızı Şapkalı Kız da dönmüş. Sonra başka bir sokağa sapmış, o da sapmış. Kedi hızlanmış, Kırmızı Şapkalı Kız koşar adım peşinden. Derken bir bakmış ki tanıdığı hiçbir yer yok! Yüksek binalar, bilmediği dükkânlar, yabancı arabalar... Park yok, fırın yok, ev yok.