Öğretmenler Günü'nü kutlamak

Lüzumsuzca ihdas edilmiş bir sürü gün var. Onların çoğunu kutlamam ama öğretmen yetiştiren bir öğretmen olarak bütün Türk öğretmenlerinin Öğretmenler Günü'nü kutluyorum. İstiklalci, millî Türkiye Cumhuriyeti Devletimizin kurucusu Başbuğ Mustafa Kemal Atatürk'ün Millet Mekteplerinin Başöğretmenliğini kabul ettiği gün olan 24 Kasım 1928 günü, Öğretmenler Günü oldu ve o günden bugüne kutlanmaktadır. "Eserinin üzerinde imzası olmayan tek meslek öğretmenliktir" diyen Gazi Mustafa Kemal Atatürk, öğretmenliğin ne denli fedakârca yapılan, manevî ve vicdanî tatminden öte bir mükâfatı olmayan kutsal bir iş olduğuna vurgu yapar.Atatürk: "Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır" derken de Millî Mücadelede kanla kurtulan Türk vatanının Cumhuriyetle birlikte irfanla yeniden kurulacağına işaret ediyordu. Zira Türk milletini millet yapan zemin eğitim, kültür, medeniyet, dil, din, tarih, sanat, ahlak, üretme, çalışma, hak, hukuk, adalet bilincidir. Bunun mimarı da öğretmendir. Milletlerin aynası öğretmenleridir. Türk öğretmenleri ne kadar bilgili, kültürlü, ahlaklı, şahsiyetli ve her bakımdan donanımlı olursa Türk milletinin yeni nesilleri de, siyasetçileri de, mühendisleri de, doktorları da, esnafı da, ziraatçısı da, askeri de, polisi de, her kesimden insanı öyle yüksek kalitede insanlar topluluğu olacaktır.İnsanlığa ilk emri "Yaratan Rabbinin adıyla oku! O insanı bir alaktan yarattı. Oku! Rabbin en büyük kerem sahibidir. İnsana bilmediği şeyleri O öğretti" olan bir İslam medeniyetinin çocukları olan Müslüman Türklerin bugün ilimle, okumayla, öğrenmeyle, bilim ve teknoloji üretmeyle, bilgi yolundan hak ve hakikate ulaşmayla ilgisinin olmaması, havsalaya sığacak bir durum değildir. "De ki hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" ayetine muhatap olan Müslüman Türk'ün bilmeyenleri bilen haline getiren öğretmene hak ettiği değeri vermemesi ne acı!"Yalnız şu iki kimseye gıpta edilir: Allah'ın kendisine ihsan ettiği malı hak yolunda harcayıp tüketen kimse; Allah'ın kendisine verdiği ilimle yerli yerince hükmeden ve onu başkalarına da öğreten kimse" diyen bir peygamberin ümmeti olan Müslüman Türklerin bugün zenginliği hak yolunda değil de nefsi için harcayan hovardalara gıpta etmesi ve ilimli olup da haksızlık, adaletsizlik, adam kayırıcılık, hırsızlık, arsızlık ve Türk düşmanlığı yapanlara gıpta etmesi, onlara oy ve her türlü desteği vermesi ne kadar ayıp!Medine'ye hicret ettiğinde ilk işi bir Mescid?i Nebevi'yi inşa edip onun bir kısmını Suffa adıyla sadece gündüzlü ve yatılı eğitime tahsis eden bir Kutlu Peygamberin ümmeti olduğunu iddia eden Müslüman Türklerin bugün ilimle alakası olmayan cahil cühela şeyhlerin ve cemaat şeflerinin peşinden gitmesi, camilerini sadece namaz yeri olarak kullanması, ilme tahsis etmemesi korkunç bir sapmadır.Atalarımız yüzyıllar boyunca imbikten geçirircesine ürettiği ilim ve öğretmen bilgeliğini şu veciz atasözleriyle ebedîleştirdiler: "Hoca hakkı Tanrı hakkı", "Hocanın vurduğu yerden gül biter", "Hoca gelmiş iken ölen ölsün", "Yarım hekim candan eder, yarım hoca dinden eder.", "Kadı anlatışa göre fetva verir", "İmam bile okurken yanılır", "Kendini çok öğen imamın cemaati az olur." Türk öğretmeni bugün her ne kadar hak ettiği maaşı alamasa da o, en büyük maaşın körpe dimağlara ektiği sevgi, bilgi, bilinç, kültür, insanlık, aydınlanma, estetik ve ahlaki değer olduğuna inanır. Hak ettiği, itibarı, saygınlığı yeteri kadar görmese de en büyük saygınlığın kendi vicdanının tatmini, vazifesini hakkıyla yapmış olmanın gururu, Allah'ın razı olması, kadirbilirlerin de takdiri olduğu inancındadır.