Ömrümüz geçiyor

Zamanı durduramıyoruz bari en güzel şekilde değerlendirmeye çalışalım. Allah Teala'nın anıldığı meclislere devam edebiliriz, birlikte hatim duaları okuyabiliriz, müminleri ziyaret edip onları memnun edebiliriz, komşularımızla olan yakınlığı arttırabiliriz, güzel sohbet ortamlarından feyz, muhabbet, aşk alabiliriz. İnsan eğer bunları yapmayı niyetine yerleştirirse Allah (c.c.) mutlaka onu iyi insanlarla karşılaştırır, hayır kapılarını ardına kadar açabilir. İnsanlara hayır yapma fırsatları sunulur.Yakınlarını kaybetmiş insanlar zaman zaman onları hatırlar ve kabirlerindeki hallerini merak ederler. Belki de o yakınlar şöyle demektedir;" Keşke yaşarken daha çok fakiri sevindirebilseydim, keşke anneme ve babama, eşime ve çocuklarıma daha iyi davranabilseydim, keşke nefsimi daha iyi terbiye edebilseydim, keşke bir kamil insanla tanışmış olabilseydim, keşke mutmain olmuş, Allah'ın zikri ile huzur bulmuş bir nefse sahip olabilseydim. Keşke filanca insandan özür dileyebilseydim, keşke arkadaşlarıma daha candan daha samimi davranabilseydim, keşke şu, şu hataları yapmasaydım?" Bunlara benzer cümleleri çoğaltmak mümkün.Eğer şu an nefes alıp verebiliyorsak çok şükür ki: bu keşkelerin hepsini gerçekleştirebilecek güç, kuvvet, samimiyet ve zamanı bulabiliriz. İnsanoğlu bir gün öleceğini sık sık aklına getirirse zaten kendisini güzel işler yaparken bulur. "Allah'ım bizleri cennete yaklaştıracak sözlerde ve işlerde bulunmamıza yardım et" diyerek dua eder."Bir varsın bir yoksun" inanmak istemesen de yolcusun, yolcuyum, yolcuyuz, müzik eserlerine bile geçmiştir; "Son pişmanlık fayda vermez". Bizlere şuur gerekiyor, iman gerekiyor, iz'an gerekiyor. Uyanmamız ve uyanıklığımızı sürdürebilmemiz gerekiyor, çaba, sabır, dirayet ve irade de gerekli, Allah (c.c.) yazdıklarımızı, okuduklarımızı yaşayabilmeyi nasip etsin.