Sahabe-i Kiram'ın duaları/ Ersin AY

"Hayatü's-Sahabe"de Sahabelerin birbirlerine duaları şöyle anlatılır:"- Bir kişi Zeyd b. Sâbit'e gelerek birşey sordu. Bunun üzerine Zeyd adama şunları söyledi: "Ebu Hüreyre'ye git! Çünkü bir gün ben, Ebu Hüreyre ve bir de falan adam mescitte oturmuş Rabb'imizi anarken Hz. Peygamber yanımıza geldi ve bizimle birlikte oturdular. Bunun üzerine biz uzun bir süre sustuk. Nihayet Hz. Peygamber"Ben geldiğimde ne söylüyorsanız ona devam ediniz!" buyurdular. Arkadaşımla ben Ebu Hüreyre'den Önce davranarak dualarımızı tekrarladık. Hz. Peygamber de "Amin!" dediler, Bizden sonra da Ebu Hüreyre, "Rabb'im! Senden, arkadaşlarımın istediklerini ve bir de unutulmayan bir ilim isterim" dedi. Hz. Peygamber onun duasına da "Âmin!" dediler. Ebu Hüreyre'nin duasını işittiğimizde "Ey Allah'ın Rasûlü! Biz de Allah'tan unutulmayan bir ilim isteriz!" dedik. O zaman Hz. Peygamber "Bu konuda Devs kabilesinden olan şu genç (Ebu Hüreyre) sizi geçti" buyurdular. (15)- Hz. Ömer bir gün etrafındakilere"Ben bir dua edeceğim. siz de "Âmin!" diyeceksiniz!" dedi ve sonra da şöyle dua etti: "Rabb'im! Zayıfım, beni kuvvetlendir! Katı kalbliyim, kalbimi yumuşat! Allah'ım! Cimriyim, beni cömert kıl!"(16)- Said b. Yezîd şöyle anlatıyor: Kıtlık senesinde bir sabah Hz. Ömer'i gördüm. Eski-püskü elbiseler içerisinde sırtında ancak dizlerine gelebilen bir aba olduğu halde Allah'a yalvarıyordu. Yüksek sesle bağışlanma (istiğfar) dileniyor, gözlerinden mübarek yanakları üzerine devamlı surette yaşlar dökülüyordu. Sağında da Hz. Peygamber'in amcası Abbas (r.a.) oturuyordu. Hz. Ömer daha sonra kıbleye döndü ve ellerini kaldırarak dua etmeye başladı. Halk da onunla birlikte dua ediyorlardı. Birara Abbas (r.a.)'ın elinden tutarak "Ey Allah'ım! Biz Hz. Peygamber'in amcasını şefaatçı kılıyoruz" dedi. Abbas (r.a.) da uzun bir süre onun yanında ayakta durarak gözlerinden yaşlar boşandığı halde dua etti. (17)- Hz. Ömer yatsı namazlarından sonra mescidi kontrol eder namaz kılanların dışındakileri dışarı çıkarırdı. Bir gece yine her zamanki gibi yatsı namazından sonra mescidi kontrola geldi. Mescitte, aralarında Übeyy b. Ka'b'ın da bulunduğu bir grup ashabın oturmakta olduğunu gördü ve "Bunlar kimdir?" diye sordu. Übeyy; "Yakın arkadaşlarından bazıları ey Mü'minlerin Emiri!" dedi. Hz. Ömer'in; "Peki, yatsıdan sonra burada işiniz ne?" demesi üzerine de"Oturup Allah'ı zikrediyorduk" dedi. Bunun üzerine Hz. Ömer de yanlarına oturdu ve en yakınında bulunan kimseye Duaya başla!" dedi. Adam dua etti. Böylece Hz. Ömer orada bulunanların hepsine teker teker dua ettirdi. Sıra onun diğer tarafında oturmakta olan Ebu Saîd'e geldiğinde o Hz. Ömer'in heybetinden dili tutularak zangır zangır titremeye başladı. Bunu hisseden Hz. Ömer ona; "Rabb'im! Beni bağışla! Allah'ım! Bana merhamet eyle!" de mi diyemezsin?" buyurdu.Sonra sıra kendisine geldiği için Hz. Ömer duaya başladı. Orada bulunanlar içinde Hz. Ömer'den daha fazla gözyaşı döken yoktu. Duasını bitirdiğinde "Bu kadar yeter! Artık kalkınız!" dedi. Böylece herkes mescidi terketti. (18)DİPNOTLAR(15) Heysemi IX/361 (Taberani, Evsat'ında Kays el-Medeni'den).(16) İbn Sa'd III/275 (Câmi' b.Şeddad'dan, o da bir yakınından).(17) İbn Sa'd III/321.(18) İbn Sa'd III/294 (Ebu Esid'in azatlısı Ebu Said'den).