Tehlikeli eşiği körükleyen Başbakan

31 Temmuz 2006 tarihinde yayınlanan "Türkiye için tehlikeli eşik" başlıklı yazımızın girişi şöyleydi: "Geçtiğimiz gün Bingöl'ün Genç ilçesinde teröristlerin döşediği mayının patlaması sonucu şehit olan binbaşı Adil Karagöz'ün annesi Fatma ananın "Ben vatan sağ olsun demeyeceğim. Çünkü bugüne kadar hiçbir şey yapılmadı. Olan bize oluyor, ateş düştüğü yeri yakıyor. Öksüz kalan kuzularıma ben şimdi ne diyeceğim, ne cevap vereceğim? Oğlum şehit oldu, içim yanıyor" diye haykırması, Türkiye'nin geldiği tehlikeli eşiğin işaretidir." Türkiye için SOS veren tehlikeli eşiği her geçen gün biraz daha aşındırdığımızı belirtmek durumundayız. Sadece geçtiğimiz gün 8 şehit birden verdik. Ve Bursa'dan İzmir'e, Tokat'tan Samsun'a, İstanbul'dan Denizli'ye yurdun dört bir köşesine tabutlar içinde şehit cenazeleri yolladık. Her ilde onbinlerin katıldığı, teröre lanet yağdırılan ve hükümete de önemli uyarıların yapıldığı törenler düzenlendi. "Ateş düştüğü yeri yakar" derler ya, evet o ateş düştüğü yeri yakıyor ama o ateşin düştüğü yer Türkiye. Ne sadece Bursa, ne sadece Bingöl, ne İzmir, ne de diğerleri? Ateş Türkiye'nin yüreğine düşüyor ve Türk milletini yakıyor, yıkıyor, dağlıyor. Ve bu millet, vatanı uğruna şehit vermekten çekinmeyen bir millet. Tarih bunun örnekleriyle dolu. Ancak bu milletin sabrı zorlandığı ve başındaki iradeye güvenini kaybettiği zamanki tehlikelere dikkat etmeliyiz. Şehit cenaze törenlerinde, başta şehit yakınları olmak üzere vatandaşın "artık vatan sağolsun demeyeceğim" haykırışlarının artmasını iyi okuyamayanların ülkeyi sürüklediği vahim manzarayı hep birlikte seyrediyoruz. Aynı zümrenin, şehit cenazelerinde hükümetin yuhalanmasını, gönderilen taziye telgraflarını yırtıp atmasını ve "Ya bu kanı durdurun, ya da millet durduracak" nidalarındaki derin mesajları anlayamadığını da görüyoruz. Şayet anlamış olsalardı, milletin terör konusunda yarasının taze olduğu bir dönemde Başbakan Erdoğan şu cümleleri sarf eder miydi:"Bakınız askerlik her halde yan gelip yatma yeri değil. Hepimiz askerlik yapıyoruz. Hepimiz askerlik yaptık. Terör bir beladır. Her yerde var. Buna karşı bu mücadeleyi uzun soluklu olarak yapıyoruz, yapacağız. Şüphesiz ki hiçbir sorumluluk mevkiinde olan şehit cenazeleriyle karşılaşmak istemez ama bu mücadele sürerken, bu güvenlik mücadelesi sürerken şüphesiz zaman zaman şehitlerimiz oluyor, olacaktır."Başbakan'ın bu kaba üslubunun hiçbir şekilde izahı olamaz. Bu açıklamalar milletin yarasına tuz basmaktan, milletin değerlerinden ve dertlerinden uzaklaşmış olmaktan ve en stratejik ve kritik noktamıza kendi ellerimizle kurşun sıkmaktan başka bir anlam taşımıyor. Başbakan bu işi kendi elleriyle yapıyor ve olan Türkiye'ye, millete oluyor. Şırnak'ta şehit olan Üsteğmen Ahmet Şevki Evin'in 15 aylık oğlu Abdurrahman Efe'nin, şehit babasını asker selamıyla uğurlarken gösterdiği metanet, yücelik, vatanperverlik ve olgunluğun ülkeyi idare edenlerde olmasını isteme hakkımız olduğunu düşünüyorum. Başbakanın, Türk halkını bu tehlikeli eşiğe zorlama noktasındaki heveskârlığının Başbakanın kendi ifadeleriyle söyleyecek olursak "akılla, mantıkla izahı yok".Yazımızı 31 Temmuz tarihli yazımızın son cümleleriyle noktalayalım: "Türk milletinin sabrını daha fazla zorlamayın!Bu millet vatanı uğruna bir değil binlerce evladını şehit vermekten çekinmez, çekinmedi de. Ama ihanete ve vatanı düşmana teslim etmeye kimse tahammül beklemesin. Şehit anası Fatma ananın "vatan sağolsun" şifreli mesajını doğru algılayın ve gereğini bir an önce yerine getirin. Yoksa?"