Ağlamak ve gülmek

Eski yazılardan izler taşıyor yeni yazılar. Bu, ister istemez gerçekleşen bir durum. Tekrara düşmemeye gayret sarf ediyoruz ancak zaman zaman ölüm gibi, ölümü tefekkür gibi konulara saplanıp kaldığımız oluyor.İnsanoğlu ne garip; bir gün güldüğü bir şeye başka bir gün ağlayabilir, bir gün ağladığı bir duruma da başka bir gün gülebilir.Günlerin bize olgunluk getirmesini isteriz, her insan için bu gerçekleşmez. Acılar, sıkıntılardır belki özlemdir hicrandır insanı olgunlaştıran, Sevgili'den ayrılıktır insanı pişiren.Ağlayabilen bir çift göze sahip olmak için insanın çilelerden geçmesi gereklidir. Ağlayan bir çift göze sahip olmak bir hazineye sahip olmak gibidir. Çünkü öz ağlamazsa gözler ağlamaz. Özümüz, yüreğimiz yufka gibiyse eğer, o yüreğin sahibi merhamete yakındır, Allah'a yakındır, hilme, yumuşaklığa, rıfka yakındır.Düşünürsek ağlayacak öyle çok şey var ki. Dün Bosna'yı kana bulayan Müslüman katliamı, soykırımı bugün Doğu Türkistan'da Uygur Türkleri üzerinde gerçekleşiyor. Ve bizler dün de dişe dokunur bir şeyler yapamadığımız gibi, bugün de katliama ancak seyirci kalıyoruz. Suçları Müslüman olmak, Türk olmak olan kardeşlerimiz için en azından dua edebiliriz.Gülmek ve ağlamak insanlar içindir. Ne yazık bazıları ağlarken bazıları doyasıya gülebilmektedir. En güzel gülüş gülümsemektir. Rasulullah Efendimizin hali gibi. Çok gülmek rahatsızlık vericidir. Çok gülmeyi hangimiz hak ettik ki? Eskiden büyükler çok gülen insanlara; "Cennetteki makamınızı mı gördünüz?" diye sorarlarmış.İnsanoğlunu hesap, mizan, mahşer günü beklerken nasıl kahkaha ile gülsün? Fakat müminlerden de tebessümünü, gülüşünü esirgemesin.   Yazının mutfağındayız yine Müslümanlar için konuşuluyor, katliamlar, soykırımlar, hapishaneler, tecavüzler, işkenceler? Ey büyük adamlar kardeşlerimiz için bir şeyler yapın! Kardeşlerimiz için bir şey yapamamanın sıkıntısı içindeyiz.