Bölgemizdeki ‘güdümlü’ entegrasyonların tehlikeleri

Dünya diplomasisinde ve jeopolitik sahnede yaşanan gelişmeler, sadece tek bir bölgeyle sınırlı kalmayıp küresel aktörlerin uzun vadeli stratejilerinin parçası olarak şekilleniyor.

Ukrayna-Rusya savaşının yarattığı diplomatik ve askeri türbülans, Orta Doğu'daki güç dengelerini altüst ederken, bölgedeki aktörlerin yönetim ve entegrasyon modellerinde radikal değişimlere yol açtı.

Bütün bu tablo; küresel finans sisteminden bölgesel sınır güvenliğine kadar uzanan geniş bir etki alanını doğrudan şekillendiriyor.

Rusya'ya Ukrayna hattında tuzak ve Suriye denkleminden çekilme

Rusya'nın Ukrayna savaşına odaklanması, Orta Doğu'daki askeri ve siyasi varlığının zayıflamasına neden olan stratejik bir kırılma yarattı.

ABD'nin başını çektiği Batılı güçlerin ve NATO kanallarının gerilimi tırmandıran hamleleri, Moskova'yı bölgesel odak noktalarından uzaklaştırarak Suriye ve Doğu Akdeniz'deki caydırıcı gücünü zayıflattı.

Bu süreç, sadece askeri bir yer değiştirme değil; Rusya'nın Avrupa ile milli paralar üzerinden yürütmek istediği enerji ticaretini ve Amerikan dolarının küresel egemenliğini sarsma potansiyeli taşıyan adımları kesintiye uğratma amacına da hizmet etti.

Finansal bağımlılık üzerinden kurulan küresel baskı mekanizmaları, uluslararası ticaret kanallarını ve bölgesel ittifakları yeniden yapılandırdı.

Suriye'de YPG/SDG ile entegrasyon süreci

Suriye'deki otorite boşluğu ve dönüşüm, terör örgütü unsurlarının devlet mekanizmalarına eklemlenmesi tehlikesini beraberinde getirdi.

Şam yönetimi ile Suriye Demokratik Güçleri (SDG) arasında yürütülen görüşmeler ve varılan anlaşmalar, idari ve askeri boyutlarda derin sonuçlar doğuruyor.

Terör yapılarının devlet kadrolarıyla masaya oturması, bu oluşumlara hukuki ve siyasi bir muhataplık, dolayısıyla meşruiyet kazandırdı.

Savunma ve İçişleri Bakanlıkları başta olmak üzere, üst düzey bürokratik mekanizmalara ve idari kadrolara bu grupların temsilcileri atanıyor.

Terör unsurlarının doğrudan ordu kadrolarına kaydedilmesi, yapının feshedilmesi yerine devlet bünyesinde meşrulaştırılması sonucunu doğuruyor.

Bölge ülkelerindeki değişim modeli paralelliği

Suriye örneğinde olduğu gibi Orta Doğu coğrafyasında hayata geçirilen bu idari dönüşümler, komşu ülkelerdeki siyasi ve hukuki süreçlerle benzerlik gösteriyor.

Irak'taki federatif yapılanma, Suriye'deki entegrasyon arayışları ve Türkiye'deki terörsüz Türkiye süreci birbiriyle paralellik arz ediyor.

Milli güvenlik açısından bakıldığında; dağ kadrolarının veya gayrimeşru yapıların bürokrasiye, meclis sıralarına ve idari kademelere taşınması, uzun vadede üniter yapıyı ve iç huzuru tehdit edebilecek bir tehlikeye zemin hazırlıyor.

Bu tür entegrasyon hamleleri, terörün tamamen tasfiyesi yerine gelecekte özerklik veya federasyon taleplerini meşrulaştırabilecek siyasi bir kadrolaşmaya evrilme riski barındırıyor.

Dış aktörlerin telkinleriyle atılan adımlar zarar getirir

Orta Doğu'da kurulan yeni masalar ve yürütülen politikalar, bölgesel sınırların ve yönetim modellerinin yeniden şekillendirildiği tehlikeli bir döneme işaret ediyor.

Ülkemiz ve bölgemiz üzerine menfur hesapları olan dış aktörlerin telkinleri doğrultusunda atılan adımlar, uzun vadede bölünme risklerini artırıyor.

Türkiye'nin bu süreçte kendi sınır güvenliğini, toplumsal bütünlüğünü ve üniter devlet yapısını koruması; bölgesel modellerin dayatmalarına karşı Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün vizyonuyla tam bağımsız ve milli bir güvenlik konseptiyle hareket etmesini zorunlu kılıyor.