Haldaşlarımıza…

"Dertsizlere benim sözüm benzer kaya yankısına / Haldaşı bilir kişinin gönlünde gizli sırrını." Sizce bu sözü kim söylemiş olabilir? Evet yanılmadınız tabii ki Yunus Emre söylemiş ve ne güzel ifade etmiş aynı hallerle hallenmeyen insanların birbirlerini anlayamayacaklarını, hatta bu nedenle birbirleri ile kaynaşamayacaklarını…
İşte bu nedenle seyr–i süluk edenler birbirlerinin haldaşı olurlar. Kendilerini birbirlerinde görürler yani birbirlerine ayna olurlar. Bu deyimi daha önceleri de kullanmıştık. Salik kendi hallerini başka saliklerde de görür. Sorunlardan çıkış yollarını başkasının halini izlerken fark eder, gönlü ile bazı hakikatleri algılamaya başlar. Gönlümüz ile algıladığımız hakikatlerin artması bizim insanlara sevgiyle, hüsn–ü zan ile ve nezaketle bakışımızın doğal bir sonucudur. Gerçekten öğrenmek isteyen önyargısız, art niyetsiz ve suizansız olmayı başarabilmelidir.
Önyargılar, art niyetler ve suizanlar bir talebenin seyrini, ilerlemesini, güzellikleri görebilmesini, hakikatlere erebilmesini engelleyen, Yunus gibi, Mevlana gibi, Akşemseddin gibi, Hacı Bayram–ı veli gibi, Hacı Bektaş–ı veli gibi, Hoca Ahmet Yesevi gibi olmamıza set çeken duygular ve alışkanlıklardır.
"Ol dost bize gelmez ise ben dosta giri varayım
Çekeyim cevr–ü cefayı dost yüzün görüvereyim.
Sermaye bir avuç toprak onu dahi aldı bu aşk
Ne sermaye var ne dükkan pazara neye varayım
Kurulmuş dükkan ı pazar dost içine girmiş gezer
Günahım çok gönlüm sezer ben dosta çok yalvarayım."
Söyleyiş ustası Yunus'tan bu beyitleri ilk kez okuyor ve sizlerle paylaşıyoruz.
"Hak nazar kıldığı cana bir göz ile bakmak gerek
Ona kim ol nazar kıla ben onu nice yereyim."   
Hakk'ın nazar kıldığı canı yermek bizlere yaraşmaz, birbirimizi değil dilimizle gönlümüzle olsun yermemeliyiz, ancak güzelce uyarabilir, nasihat edebiliriz ne dersiniz haldaşlar?