Hz. Halime annemiz

Bir kıtlık senesi idi. Halime Hâtun  kucağında oğlu, yanında kocası Hâris ile birlikte yurtlarından çıkıp Mekke'ye gelmişlerdi. Geç kaldıklarından dolayı emzirme hizmeti verebilmek için yeni doğan bebek bulamamışlardı. 

Çaresizlik içerisinde develerini satarlar ve deve bıçak altına yatırılırken ipini koparıp Mekke sokaklarında pazarı birbirine katarak koşmaya başlar. En nihayetinde soluk soluğa Hz. Peygamberin doğduğu nur evin bahçesinde bulur kendini. Hz. Halime annemiz devenin peşi sıra gelerek Amine annemizin huzurunda bulurlar kendilerini. Amine anamızın sütü olmadığından bebek Muhammed beşiğinde açtır. Amine annemiz Halime annemize ikramda bulunduktan sonra gayri ihtiyari beşiğe doğru süzülür ve Muhammed'in ellerini öpüp koklarken aç olduğunu anlar ve Muhammed'i kucaklayarak emzirmeye başlar. Sol göğsünde sütü kesilen Halime annemizin göğüsleri sütle taşar ve ağlamaklı gözyaşları içerisinde bebek Muhammed'i bir güzel doyurur.

Hz. Amine annemiz Hz. Halime'yi alnından öperek geleceğini biliyordum der. Ve minik Muhammed'in sütanneye verilme olayı böylelikle başlamış olur.

Hz. Halime annemizin mensup olduğu Benî Sa'd kabîlesi; çölde uçsuz bucaksız temiz, havadar, suyu bol ve yaylaları olan bir mekanda konuşlanmıştı. Cömertlikleri ile de meşhur, Arap dilini en düzgün ve pürüzsüz konuşan bir kabileydi.  

Nur Muhammed'e süt anne olmak bahtiyarlığına eren Halime/Haris çiftleri Allah'ın yetimini bağırlarına basıp yurtlarına götüreceklerdi. Daha yolda iken hayır ve bereketlere nâil olduklarını görürler... O nur parçası yavrucağı yanlarına alınca; hayatlarında büyük değişiklikler gördüler ve ailecek berekete, ilâhî ikramlara nâil oldular.

Bebek Muhammed'in süt emerken bile adaletli davrandığını söyleyecektir Halime annemiz ve şöyle devam edecektir: "Sürekli sağ göğsümü emer sol göğsümü ise oğluma bırakırdı, oğlum da her zaman ona saygı göstererek önce onun emmesini bekliyordu." Nur Muhammed gün geçtikçe gelişiyor, gürbüzleşiyordu. Onun çocukluğu da diğer çocuklara benzemiyordu. Daha sekiz aylıkken konuşuyor, konuşulanı da dinliyordu. Dokuz aylıkken çok düzgün bir şekilde konuşmaya başlamıştı. 10 aylık olunca ok atmaya başlamış, iki yaşına geldiğinde ise gösterişli bir çocuk olmuştu.

Geleceğin Peygamberi Efendimiz dört yaşlarına kadar Beni Sa'd yurdunda büyüyecektir. Bir gün sütkardeşleriyle oynayıp kuzuları otlatırken üzerlerinde ak elbise bulunan iki adam içi kar dolu, altından bir leğen ile gelir ve Nur Muhammed'in göğsünü yarıp kalbini açarlar. Oradan kan pıhtısına benzer bir şeyi çıkarıp atarlar. Daha birçok olağan hallerine şahit olunan Nur Muhammed o yaşta Yahudiler tarafından öldürülmek istenirken son anda Ebu Talip Efendimiz ve ekibinin yetişmesi ile kurtarılır.

Ve Nur Muhammed Mekke'de biricik anneciği Hz. Amine'nin ve dedesi Abdulmuttalip'in kucaklarındadır. Aradan seneler geçmişti. Nur Muhammed'in annesi Âmine Hâtun ve dedesi Abdülmuttalib vefat etmişti. Kendisi de Mekke'nin en asil ve zengin hanımı Hz. Hatice ile evlenmişti. İlk vahye mazhar olmuş ve Nur  Muhammed sallallahu aleyhi ve alihi, son Peygamber olarak gönderilmişti...

Peygamberliğin ilk yıllarında Hz. Halime Hâtun Mekke'ye gelince Hz. Peygamber, "Anneciğim, anneciğim!" diyerek derin sevgi ve ihtimam ile sütanneyi güzelce ağırlar… Her türlü izzet ve ikramdan sonra bir defasında yüzlerce koyun hediye edecektir mübarek Halime anamıza. 

Müslüman olma şerefine eren Hz. Halime annemiz daha sonraki yıllarda Medine-i Münevvere'de vefat eder ve Cennet-i Bakî kabristanlığına defnedilir.

 Allah şefaatlerinden mahrum eylemesin…