Kamu malı talancıları

Ebu Zer Gıfari, İslam'ı kabul eden dördüncü veya beşinci kişidir. Hz. Peygamber'in betimlemesiyle "cennetin hasret çektiği" nadir sahabelerden biridir.

Ebu Zer Gıfari hayatı boyunca Hz. Peygamber Efendimiz ve İmam Ali Efendimizin adaletini anlatıp durmuştur. Tüm mücadelesi yoksul, fakir, yetim ve öksüzlerden yanaydı...

Emevi saltanatının maddi değerleri karşısında verilen rüşvet ve makamların hepsini elinin tersiyle iten Ebu Zer, KAMU MALI talancılarını deşifre ederek sokak sokak halka anlatmış ve yoksulun hakkını yiyenlerle her defasında savaşmıştır.

Hz. Osman dönemindeki gidişattan, yandaş tutumdan ve beytülmalin eşe dosta peşkeş çekilmesinden pek memnun olmaz. Şam'a gider ve Şam Valisi lain Muaviye'nin saltanat ve debdebe içindeki haksız yönetimine isyan eder. Muaviye'nin karşısına çıkıp ona Tevbe Suresinin 34. ve 35. ayetlerini haykırır: "Ey iman edenler! Bilin ki Yahudi din bilginlerinin ve Hıristiyan din adamlarının birçoğu halkın mallarını haksızlıkla yerler ve Allah yolundan alıkoyarlar. Altın gümüş biriktirip Allah yolunda harcamayanları elem veren bir azapla müjdele! O gün bunlar cehennem ateşinde kızdırılıp onların alınları, böğürleri ve sırtları dağlanacak. İşte yalnız kendiniz için toplayıp sakladıklarınız; tadın şimdi biriktirip sakladıklarınızı!"

Lain Muaviye Halife Osman'a mektup yazarak, "Bu deliyi buradan al yoksa onu öldüreceğim" der. Kısa süre sonra, rahatsızlık ve eziyet dolu bir yolculukla Ebu Zer, Medine'ye gönderilir. Ebu Zer'i Mervan ve sopalı adamlarla sarayından attırır ve şu talimatı verir: "Onu örtüsüz tahta semeri olan bir deveye bindirip, Rebeze Çölü'ne götürün. Orada ona hiç kimse dost olmasın..."

Tarihî kayıtların belirttiğine göre, Osman halife olur olmaz yaptığı ilk iş, kendisinden önceki halifenin atadığı çok sayıda vali ve hilafet çalışanlarını görevden alarak yerlerine kendi akrabalarını ataması olmuştur. 

Osman'ın akrabalarını kayırması, onlara beytülmal sorumluluğunu vermesi, hükümetin vermiş olduğu makam ve avantajlardan yararlandırması, beytülmal paylaşımını adaletsiz ve eşit olmayan bir şekilde paylaştırması rahatsızlıklara ve giderek itirazlara neden olmaya başlamıştır. Bu durum, ona karşı halk ayaklanmalarının fitilini de ateşlemiştir.

Müslümanların Irak gibi çeşitli bölgelerde ekonomik sorunlar yüzünden darboğazda yaşamaları, Osman karşıtı çok sayıda muhalifin artışına neden olmuş, siyasi ve ekonomik kayırmacılığı Müslümanların ona karşı isyanının önünü açmıştır. 

Yandaş ve akraba kayırmacılığında birçok olaya imza atan halife Osman, ilk halife Hz. Ebu Bekir tarafından Hz. Fatıma'dan (s.a) gasp edilen Fedek arazisini Mervan b. Hakem'e vermiş ve yine Afrika'dan ele geçirilen ganimetleri de ona bağışlamıştı... 

Osman'ın üvey kardeşi ve Kûfe valisi olan Velid b. Ukbe, İslam'ın zahiri hududuna bile riayet etmeyen ayyaşın tekiydi... Sabah namazını sarhoş olduğu halde dört rekât kıldırmış ve camide olanlara "İstiyorsanız daha fazla kıldırayım" demiştir. Velid'in 'içki ve şarap içtiği' herkesin kulağına gitmiş, ancak Osman ona bu hususta hiç bir uygulamada bulunmamıştı... Velid, Hz. Peygamberimizin (s.a.a) zamanında hakkında ayet nazil olmuş bir fasık kişiydi... Halife Osman Hz. Peygamberin Medine'den kovduğu bu kişileri iş başına getirerek taltif etmişti...

Rebeze Çölü'ne sürdürdüğü ve orada şehit olan Hz. Ebu Zer Gıfari'nin halife Osman'a haykırışı çok manidardır: "Ey Osman yoksulları sen yoksullaştırdın, zenginleri daha da sen zenginleştirdin..."

Evet, sevgili okurlar, Sakife'den beri düzen hep bozuk. Mutlu azınlık hükmediyor, zenginler daha zengin, fakirler daha fakir... Halk ise idarecilerin saltanatları için gönüllü ırgatlığa devam ediyor…

Son söz İmam Ali Rıza'nın olsun: "Pis ve cahil cemaate hiç bir şey anlatamazsın..."