Kaybedilen veya kaybolan insanlar…

Bazı insanları ölüm nedeni ile kaybedebilirsiniz. 

Bazı insanları ölmeden…

Ölüm; bir anda geldiğinde kaybınız daha acı olur. Hastalıkla geldiğinde bekliyorsunuzdur. Acı çekenin biran önce kurtulmasını temenni edersiniz. Bu tür bir ölüm kendinizi alıştırdığınız için, beklenmedik olmadığı için çok fazla tahribat yapmaz. 

Bir de yaşarken kaybedilen veya kaybolan insanlar vardır. 

Bir telefonla, son bir görüşme ile bir bilgi notu ile çıkarlar hayatınızdan veya siz çıkartırsınız onları hayatınızdan… 

Geri dönüp baktığınızda; ölmeden kaybettiklerimizin, ölüm nedeni ile aramızdan ayrılanlardan daha fazla olduğunu görürsünüz. Bunun nedeni, bir dönem çok iyi anlaşmış, beraber çalışmış, pek çok şeyi paylaşmış olmanıza karşılıklı güven ve sevginin azalması, özlem duygusunun sona ermesidir.

Bu tür ayrılıklara tek taraflı baktığınızda, sevgi ve güveni yok eden pek çok olayı hatırlarsınız. Bu da size haklı olduğunuzu, verdiğiniz kararın doğruluğunu gösterir. 

* * *

Bencillik, egoizm, kendini düşünme ve rekabet duygusu; karşınızdakinin sizden beklentileri devreye girdiğinde önce sevgi ve özlem duygusu sona erer. Sonra onları aramaya eliniz gitmez.

Birilerini hak etmek için onlar için fedakârlık yapmanız, onu hak etmiş olmanız gerekir. Karşı taraftan da ayni şeyi beklersiniz. Hak etmenin bir bedeli vardır. Dünya'da hiçbir şey çalışmadan, üretmeden çabalamadan oturduğun yerden talepte bulunmakla gerçekleşmez. Bazen de olmayacak istekler üretmek fayda değil zarar getirir. 

Bir hayalperestin peşinde koşmakla, gerçekleşmeyecek bir iş için zaman tüketmekte aynıdır. 

Bizi yanıltan veya yanılgıya düşüren kişi veya olaylar çok uzağımızda değildir. Çocuklukta başlayan beraberliklerimiz gerçekleri görmemize engel teşkil edebilir. Bazı insanlar ile yer, içer, arkadaşlık edersiniz ancak alış-veriş edemezsiniz.  Bazı arkadaşlarınıza borç veremezsiniz. Onlar sözlerinde durmazlar. Sizi kızdırabilirler. Oysa böyle dostlarınız var ise onlara borç vermek yerine verdiğinizin geri dönmeyeceğini bilerek yardım etmek sizi daha çok rahatlatır. 

Böylece onları kaybetmezsiniz. 

* * *

Geriye dönüp baktığımızda isteyerek veya istemeyerek pek çok güven sarsılması yaşadığımızı, inanmak istediğimiz doğruların yıkıldığını, bunu yıkanların çok yakınımızdaki insanlar olduğunu görürüz. 

Onlar için "Bunu bana nasıl yaptı?" diye hayıflanmak yerine huyunun değiştiğini, yaşamının kötüye gittiğini, zorda kaldığı için sizi de zora soktuğunu düşünebilirsiniz. Sevdiğiniz insanlar eğer size zararveriyor ise, onlardan beklediğiniz ilgi kıskançlık ve menfaate dönüşüyor ise onlarla olan dostluk veya arkadaşlığınızı karantinaya almanızı, kendilerinden uzaklaşmanızı tavsiye ederim. 

İçiniz ne kadar yanarsa yansın, sizi karşılıksız bir beklenti ile sevmeyen, geçmişte yaşadıklarınıza değer vermeyen, anıları ve iyilikleri unutan dostlarınız olmayıversin. Bir insanın dış görünüşünü değerlendirmek kolaydır. Ancak iç dünyasını bilmek, değişkenliklerini keşfetmek oldukça zordur. 

Zamanla değer yargılarının değiştiğini, sonrasında pişmanlıklar yaşansa bile birlikte paylaşılan ideallerin öldüğünü, anıların mazide kaldığını görüyoruz.  Sizin doğrularınız eğri, onların doğruları sizin için eğri oluyor ise herkes kendi mağarası içindeki labirentlerde yolu bulmak için geziniyor demektir. 

Onun için doğru yolu bulana kadar sabretmek, insanı insan yapan duygularınızdan vaz geçmemek ancak tedbirli olmak zorundasınız…

Atatürk gibi fikir ve düşüncelerinizde yalnız kalsanız bile… Haydar Hoca gibi düşünceleri başka ülkelerde kabul görse bile…

İnanın kaybolanlar veya uzaklaştırılanlar bir gün geri dönmek isteselerde, sizin fikirlerinizin doğruluğunu fark etmelerine rağmen, kibirlerinden ötürü bunu yapamazlar…