Masum Anadolu'da saf çocuk

Sakarya saf çocuğu masum Anadolu'nun... Bu anlam yüklü mısra 6 Ağustos 2002 günü Anadolu'nun bağrından çıkan şehit torunu Prof. Dr. Haydar Baş Bey'in hitabetinden yüreklere seslendiriliyordu.

Sakarya'yı şiirleştiren Necip Fazıl, onun heybetini, aşkını, aksiyonunu, dostluğunu, samimiyetini, kahramanlığını, azmini, maneviyatını Anadolu'nun saf çocuğu ile bütünleştirmişti.

"Yunus Emre hani kıyında geziyordu" diyerek erenler pınarına benzetişi saf yüreklerin tarifiydi.

"Şimdi Sakarya dövünme zamanıdır" der yine Necip Fazıl...

Masum insanımız hem maddi hem manevi bakımdan büyük bir badireden, sıkıntıdan, çileden geçmiştir. Devlete düşman gözüyle bakanlar gidip devlet imkanlarını görsünler. İnsan bunları görünce "Allah devletimize zeval vermesin" diyor.

Bunu söylerken kusurumuz yok demiyorum.

Depremde mağdur olan çocuklar, gençler, anneler, babalar, teyzeler, halalar, dayılar, komşular... hasılı akrabalık bağları, dostluk bağları olanların ruhi memnuniyetleri, psikolojik durumları gözönünde bulundurularak anne şefkatiyle kucaklanmalıdırlar.

Moral eğitimi, desteği mutlaka sağlanmalıdır. Güleryüzlü, içten, şefkatli hekimlerimiz, kalp atışlarını kontrol etmeleri, tansiyonu takip etmeleri gibi mutluluklarını takip etmelidirler.

Depremde maddi hiçbir sıkıntı bırakmadan yaralar sarılmalıdır. Elbette mükemmel insan yetişmezse en âla imkanlarınız da olsa huzuru sağlayamazsınız.

Sakaryamıza, masum Anadolu'nun saf çocuğuna öyle bir sahip geldi ki, öyle bir el uzandı ki; bu el Prof. Dr. Haydar Baş Bey'in eliydi.

Adeta saf çocuk Sakarya masum Anadoluyla kucaklaşmıştı.

"Bu badireleri aşacağız, korkmayın, ümitsiz olmayın" diyen Prof. Dr. Haydar Baş dertli insanların yüreğine su serpince gözler doldu, gönüller açıldı.

Hayat hep masumiyetle geçmiyor. İki sevgili birbirine kavuşurken kıskananlar olmaz mı?

Seven sevdiğiyle buluşur tevhid olur. Bir ve beraber olurlar. Kaynaşıp kalkınırlar.

Tohum ile gül buluşur. Baş ile gövde, millet ile devlet buluşur. Buluşur da dikenler olmaz mı?

Dikenler varsın olsun bu millet Anadolu'nun her köşesinde Kuvay-ı Milliye bayrağı elinde, devletiyle, milletiyle şahlanış meşalesini yakmıştır.

Sakarya saf çocuğu Prof. Dr. Haydar Baş ile buluştu.

Yıllardır biriken bilim gücü, birlik gücü, Müslüman Türk'ün manevi gücünün bendleri açılıyor.

Tarihte Müslüman Türkler'in ilk roket çalışmalarını yazan Amerikan dergileri bundan sonra sayfalarına ilkleri sığdıramayacaktır.

Bu millet sahibini buldu.

Hani Erzurumlu bir nenenin dediği söz var ya:

"Bir hayır bekliyorduk o da geldi."

Bu geliş saf.

Bu geliş öz.

Bu geliş çağlayış.

Bu geliş açılım.

Bu geliş atılım.

Bu geliş birlik.

Bu geliş huzur.

Bu geliş çıkış, çözüm, çare...

Modern teknik denen, çağları aşan buluşların, genç gayretlerin önleri açılıyor.

Avrupa Birliği'nin etrafına kondurulan 12 yıldız değil hilal etrafını aydınlatan 16 yıldızlı tarihi kuvvet geliyor.

Yolumuz, işimiz, evimiz, köyümüz en modern şekliyle en huzurlu günlere kavuşmanın adımları atıldı. Yürüyüş Anadolu'yu sardı. Gönüller sel oldu.

Haset ateşin odunu yaktığı gibi haset edeni içten içe yakar kavurur. Psikolojik hastalık halini alır. Karamsar, ümitsiz, her şeye kötü gözle bakmaya sebebiyet verir. Haset edenler diken üzerinde, gıpta edenler gül yaprakları üzerinde yürürler. Gönlünüzü geniş tutun. Merak etmeyen taksimatı Allah yapar. Biz birbirimize ikramda bulunursak Allah da bize merhamet eder.

Sakarya'da yâdım kaldı. İl başkanlığını bu mükemmel organizasyondan dolayı tebrik ediyorum.

"Sakarya saf çocuğu masum Anadolu'nun / Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun".