Şah İmam Hüseyin

Kesildi her taraftan su, sabiler gül gibi soldu

Su ağlar, servi ağlar, bahçe ağlar, bağıban ağlar

Bozuldu gülşen-i bağ-ı risalet, har ile doldu

Gül ağlar, bülbül ağlar, lale ağlar, erguvan ağlar

                                                                   Kemali

Essalâtü vesselâmü aleyke yâ İmam Can Hüseyin… Gözümüzün ve gönlümüzün nurudur İmam Hüseyin. Ona baktıkça kendi güzel yüzünü görürsünüz ve kendinizde bulunan güzelliği görerek, mest ve hayran olursunuz.

Ehl-i Beyt âşıklarının her hicri yılbaşının ilk ayı Muharrem; yeni bir gam, yas ve Kerb-u Bela ile başlar.

Mü'minin dinmek bilmeyen yürek yarasıdır Kerbela…

Evrenin dinmeyen sızısı, yürek yangınıdır.

Âşıkların her an bağırlarını delip duran ahlarıdır…

Bitmeyen matem, dinmeyen gözyaşıdır.

Hz. Fatıma anamızın yürek yangınıdır Kerbela…

Yüreklerimizin en derinliklerinde yanan bir kordur.

İnsanlık âleminin en elim ihaneti ve zalimliğidir Kerbela…

Gözlerimize Hüseyin'e ağlamaları için yalvarmanın ve arınmanın adıdır…

İmanın adı, tadı ve lezzetidir Kerbela. İman eden tüm kalplerin merkezinde Kerbela hüznü bulunmaktadır…

Bir haftaya yakın süre susuzluğa mahkûm edilme ve ardından kılıç, ok, mızrak darbeleriyle; oransız bir güçle şehit edilme…

Bâtıla, zalimliğe, zulme, şerre ve imansızlığa başkaldırının adıdır, Kerbela… Mü'minin şeref ve izzetini çiğnetmeme, şerre ve küfre karşı korku ve zaaf göstermeme inancıdır, Kerbela…

Hayatta hiçbir hadise karşısında maddi koşulları bahane ederek sayısal dengelere boyun eğmemektir...

Kerbela, bütün mü'minlerin gönlünde onarılmaz bir yaradır. Hz. Hüseyin Efendimiz, mübarek canını 'arkamdan mü'minler yas tutsun' diye feda etmemiştir. Tam aksine, Kerbela mücadelesinin sırrı inananların Allah'a layık kul olma yolunda zalime ve zulme hiçbir zaman ram olmama ve ödün vermeme prensibidir…

Hz. Hüseyin Efendimiz, o gün şerre ve adaletsizliğe karşı evet deseydi, şer öyle bir kuvvet kazanacaktı ki, İslâmiyet gerçek yanı ile belki de bugüne erişemeyecekti. 

Hz. Hüseyin Efendimiz Cenab-ı Hakk'a şöyle yalvarır: "Ya Rabbi, bütün belalarını bana ver. Çünkü takdirde namûtenahi bela sırrı vardır. Gelecekteki mü'minler bu belalara tahammül edemeyebilir ve isyana düşerler. Bütün belaları bana ver ki, bundan sonra kıyamete kadar gelen mü'minler imtihanlarını en hafif çizgide atlatsınlar. Takdirdeki belalar bitmeden bu canı alma"…

Kerbela'da İmam Hüseyin'in son sözleri:

Sanmayın ki biz Kerbela çölünde yok olup gideceğiz. Ceddim İbrahim, dedem Muhammed, anam Fatıma bizim bugünümüzü görmüş ve ağlamışlardır. Şu anda sizi seyrettiğim gibi, Allah'a iman eden mü'min kulların kalplerini görüyorum. O kalplerin tam merkezinde Kerbela hüznü vardır. Ve bu hüzün intikamcımız Mehdi zuhur edene kadar devam edecektir. Biz; şehitlerin abdesti, abitlerin ibadeti, salavatın özüyüz. Bizi örnek alanlar, bizim yolumuzda olanlar nerede olursa olsunlar, orası Kerbela ve onların günü Aşuradır…

Ve biz; Bedir'den Sıffine, Kerbela'dan Çanakkale ve Kurtuluş savaşına kadar boyun eğmeyen ve kıyamete kadar boyun eğmeyecek Hüseyni duruşun adıyız…

Kerbela'nın hesabı görülmeden de kıyamet kopmayacaktır… 

Ezelden ağlarım, aktı dü-çeşmim kanlı yaşınla

Ne hâbım var, ne rahat var, yanan cismimde can ağlar

İki göz oldu a'ma, ağlarım ey kurre't-ül-ayneyn

"Kemâlî" sûz-i derdinle nihan ağlar, ayân ağlar