Şehitlerin gül kokusu

Muhammed b. Şurahbil anlatıyor: "Birisi Sa'd b. Muaz'ın (ra) kabrinden bir avuç toprak aldı avucunu açtığında toprağın misk olduğunu gördü. Rasulullah:

-Subhanallah!.. Subhanallah!.. dedi ve teaccübü yüzünde belirdi."

(Ebu Muaym El-Marife'de).

Ebu Said el Hudri (ra) anlatıyor: "Sa'd b. Muaz (ra) için Baki kabristanında mezar kazanlar arasında ben de vardım, yeri her kazışımızda üzerimize misk kokusu saçılıyordu. Mezarın zeminine inene kadar bu hep böyle sürdü" (İbn Sa'd: 3/431)

***

Urve anlatıyor: "Maüne kuyusunda öldürülen Sahabelderi işaret eden Amr b. Tüfeyl, Amr b. Ümeyye ed Damri'ye bir maktülü göstererek.

-Bu kimdir? diye sordu.

Amr b. Ümeyye ise:

-Füheyre oğlu Amir'dir, dedi.

Amir b. Tufeyl:

-Yemin ederim ki onun öldürüldükten sonra göğe kaldırılıp tekrar yere indirildiğini gördüm, o hali hala gözlerimin önünde, dedi.

Maune kuyusu başında cereyan eden elim hadisenin haberi Rasulullah'a ulaşınca Allah Rasulu Sahabilerine şehit düştüklerini haber vererek:

-Arkadaşlarınız vuruldular. Vuruldukları sırada "Ey Rabbimiz, bizim senden razı olduğumuzu senin de bizden hoşnut kaldığını kardeşlerimize ilet" diye niyazda bulundular dedi" (Buhari).

Konuyla alakalı diğer bir rivayette farklı şu ifadelere rastlıyoruz Urve diyor ki: "Amir b. Füheyre öldürüldükten sonra cesedi bulunamadı. Bunun üzerine Rasulullah (sav)

-Onun cesedini melekler örttü, iliyyine konuldu, buyurdu." (Hayatu's-Sahabe: İbn Sa'd).