Tarımın sorunları ve çözümleri

Soru: Tarım kesiminin problemleri nelerdir?Maliyetler sürekli artmaktadır. Ürün satış fiyatları ise birçok üründe maliyetleri karşılayacak düzeyde değildir. Verilen destekler yetersizdir ve sürekli azaltılmaktadır. Tarım kesimine üretim kotası uygulanmaktadır. Üreticiye ürün kotası uygulanırken, ne üreteceğini bilemeyenlere ise yol gösterilmemektedir. Çiftçi kendi kaderine terk edilmiştir. İthal ürünler piyasamızda cirit atmaktadır ve ithalat kotaları ve gümrük duvarları aşağıya çekilmektedir. Üreticimiz hem maliyetinin altına satışla uğraşırken, bir yandan da pazarını daha ucuz olan ithal ürünlere kaptırmaktadır. Çiftçimizin doğal felaketlere, hastalıklara karşı hiçbir güvencesi yoktur. Çiftçimizin, kaynak yetersizliği sebebiyle, teknolojiyi yakalaması ve daha verimli bir çalışma ortaya koyması nerede ise imkansız hale gelmiştir.Kırsal kesimlerde oldukça ciddi altyapı sorunları vardır. Örneğin Konya'da sulama altyapısı olmadığından ürünler tarlada yanmaktadır. Karadeniz'in sahillerinde ise sel felaketleri yaşanmaktadır. Birçok köyde altyapı yetersizliğinden sağlıksız bir üretim ve sosyal yaşam söz konusudur.Daha birçok sorun sayılabilir. Bu noktada idarecilerimiz, tarım kesimini ziyaret ederek tek tek sorunları yerinde öğrenebilir. Bu daha sıhhatli bir yaklaşım olacaktır.Soru: Bu problemlerin çözümü için neler yapılmalıdır?Çiftçiden, planlı ve sürekli üretime katıldığı sürece vergi alınmamalıdır.Çiftçi ürün alım garantisiyle doğrudan desteklenmelidir.Toprağı olmayan köylüye, üretim yapılması şartıyla toprak verilerek üretime katılması sağlanmalıdır. Devlet tarafından ürünün tahmini bedelinin yüzde 50'si üreticiye avans olarak ürün ayından 6 ay önce peşin olarak ödenmelidir.Kuraklık, don, sel gibi doğal afetlere karşı, ürün sigorta sistemi getirilerek üreticilerin zararları karşılanmalıdır.Stratejik öneme sahip tarım sektöründe yerli üretim, ithal ürünlere karşı gümrük duvarları yoluyla korunmalıdır.Tarım ürünlerine IMF ve Dünya Bankası dayatmasıyla getirilen tahditler tamamen kaldırılmalı, yerli üretimin arttırılması teşvik edilmelidir.Çiftçiye devlet tarafından tohum, fidan, gübre ve ilaç konularında yardım edilmelidir.Çiftçilere sosyal güvenlik ve emeklilik hakkı devlet tarafından sağlanmalıdır.Tarıma dayalı sanayinin kurulması teşvik edilmelidir. Tarım ürünlerinin son mamul haline getirilmesi için entegre sanayi kuruluşları teşvik edilmelidir.Hükümet, bizzat pazarlama hususunda üreticilerimize öncülük etmelidir. Dünyanın her yerinde pazar bulunmalıdır. Çiftçinin pazar problemi olmamalıdır.Ülkemizde tarıma uygun arazilerin envanteri çıkarılmalı, iklim ve toprak özelliklerine göre uygun tarımsal ürün grupları belirlenmelidir.Coğrafya, iklim, nüfus ile iç ve dış piyasa dengeleri göz önünde tutularak, tarım sektörünün üretim, miktar, çeşit, nitelik planlamaları ve AR-GE çalışmaları yapılmalıdır.Atatürk'ün öncülüğünü yaptığı örnek tarım üretme çiftliklerinde modern tarım teknikleri ve ürün geliştirme yöntemleriyle çiftçiye örnek olacak çalışmalar yapılmalıdır.Sanayileşme ve şehirleşmenin tarım arazilerini yok etmesi önlenmelidir.Çiftçinin kooperatifleşerek güç birliği yapması desteklenmelidir.Erozyon ve toprak kaybına karşın etkin önlemler alınmalıdır.Üretici ile tüketici arasındaki zincir kısaltılarak üreticiye yüksek gelir, tüketiciye ucuz ürün sağlanmalı, kooperatiflerden bu amaçla istifade edilerek, hal yasası tekrar gözden geçirilmelidir.Tarımsal üretim merkezlerine, -maliyetleri azaltmak için- ucuz taşıma aracı olan demiryolları hatları çekilerek etkin kullanımı sağlanmalıdır.Yerli gübre üretimine destek verilmelidir.Minimum su sarfiyatıyla, yüksek ürün miktarı ve kalite sağlayan modern tarım teknolojileri (damıtma sistemi, hidrofilik katkı maddeleri) yaygınlaştırılmalıdır.Yeni su kaynakları bulunarak, tarımın hizmetine sunulmalıdır.Ve bunun gibi birçok proje sayılabilir.Soru: Bu çözümleri kim uygulayabilir?Sadece ve sadece projesi milli, kaynakları milli ve icazeti milletten almış olan birileri başarabilir. IMF politikalarına ram olmuş, AB ve ABD dışında çözümü olmayan iktidarların bu projeleri uygulaması asla mümkün değildir.Yukarıda çözüm olarak sunduklarımız Bağımsız Türkiye Partisi (BTP)'nin tarım projelerinin bazılarıdır. BTP'nin Genel Başkanı Prof. Dr. Haydar Baş bu projeleri ve onların kaynaklarını, nasıl yapacağını detaylı bir şekilde Milli Ekonomi Modeli kitabında ortaya koymuş ve dünyanın meşhur bilim adamlarına sunmuştur. Yerli ve yabancı yüzlerce bilimadamı bu modele hayran olmuş ve Sayın Baş'ı Nobel'e aday göstermiştir. Bu manada, bu devrim niteliğindeki tarım projelerini devreye koyabilecek tek lider Prof. Dr. Haydar Baş ve onun eğitimli kadrosudur.