TÜRKİYE KARA PARA RİSKİNDE 177 ÜLKE ARASINDA 62. SIRADA!
FATF denetiminden geçen Türkiye, uluslararası kara para aklama risk endeksinde 177 ülke arasında 62'nci sırada yer aldı
13.11.2026 20:39:00
Yaşar Cebesoy
Yaşar Cebesoy





FATF denetiminden geçen Türkiye, uluslararası kara para aklama risk endeksinde 177 ülke arasında 62'nci sırada yer aldı.
2026 FATF değerlendirmesinde ise 40 tavsiyenin 38'inde uyumlu veya büyük ölçüde uyumlu bulundu. Ancak siyasi nüfuz sahiplerinin denetimi, şirketlerin gerçek ortaklık yapıları ve suç gelirlerinin takibi konusunda önemli eksiklikler dikkat çekti.
TÜRKİYE'NİN KARA PARA RİSKİ SIRALAMASI BELLİ OLDU
Kara para aklama, yasa dışı finans hareketleri ve finansal şeffaflık konusunda ülkeleri değerlendiren Basel AML Index'in 2025 yılı sonuçlarına göre Türkiye, 177 ülke arasında 62'nci sırada yer aldı.
Türkiye'nin risk puanı 10 üzerinden 5,65 olarak açıklandı. Endekste puanın yükselmesi, kara para aklama ve bağlantılı finansal suçlar bakımından riskin artması anlamına geliyor.
Türkiye, 2024 endeksinde 58'inci sıradayken 2025 listesinde 62'nci sıraya geriledi. Bu sıralama, FATF'ın kendi ülke sıralaması değil, Basel Institute on Governance tarafından hazırlanan bağımsız bir risk endeksidir.
FATF TÜRKİYE'Yİ NASIL DEĞERLENDİRDİ?

Uluslararası Mali Eylem Görev Gücü (FATF), 23 Eylül 2026 tarihinde Türkiye'nin beşinci tur karşılıklı değerlendirme raporunu yayımladı.
Raporda öne çıkan sonuçlar şöyle:
- FATF'ın 40 tavsiyesinin 38'inde Türkiye uyumlu veya büyük ölçüde uyumlu değerlendirildi.
- İki tavsiyede kısmi uyum bulundu.
- 11 etkinlik alanının 3'ünde önemli, 8'inde orta düzeyde etkinlik tespit edildi.
- Türkiye, geliştirilmiş izleme sürecine alındı.
FATF, Türkiye'nin finansal istihbarat ve uluslararası iş birliği alanlarında ilerleme kaydettiğini belirtirken, kara para aklama soruşturmalarının ve suç gelirlerinin geri kazanılmasının güçlendirilmesini istedi.
SİYASİ NÜFUZ SAHİPLERİ VE ŞİRKETLERİN GERÇEK ORTAKLARI

Raporda özellikle üç konu dikkat çekti:
1. Siyasi nüfuz sahipleri: Siyasi nüfuz sahibi kişilerin tespiti ve finansal hareketlerinin izlenmesinde uygulama eksiklikleri bulunduğu belirtildi.
2. Şirketlerin gerçek sahipleri: Şirketlerin arkasındaki gerçek kişilerin belirlenmesi için oluşturulan sistemlerin daha doğru ve güncel bilgilerle desteklenmesi gerektiği vurgulandı.
3. Suç gelirlerinin takibi: Özellikle yurt dışına çıkarılan suç gelirlerinin tespit edilmesi, izlenmesi ve geri alınması konusunda daha fazla çalışma yapılması istendi.
EGEMENLİK Mİ, ŞEFFAFLIK MI?
FATF standartları, ülkelerin kara para ve terörün finansmanıyla mücadelede uluslararası kurallara uyumunu amaçlıyor. Bu süreçte devletlerin finansal sistemleri, şirket kayıtları, banka hareketleri ve suç gelirlerinin takibi uluslararası değerlendirmeye tabi tutuluyor.
Burada iki önemli mesele öne çıkıyor: Bir tarafta Türkiye'nin kendi finansal sistemi üzerindeki egemenlik hakkı, diğer tarafta uluslararası finans sistemine güvenin temel şartlarından biri olan şeffaflık.
Ancak asıl tartışma yalnızca uluslararası denetimlere uyum sağlamak değil. Şirketlerin gerçek sahiplerinin kim olduğu, siyasi bağlantılı kişilerin servetlerinin nasıl oluştuğu, kamu kaynaklarının nereye aktarıldığı ve suç gelirlerinin ne ölçüde geri kazanıldığı da önem taşıyor.
2026 FATF değerlendirmesinde ise 40 tavsiyenin 38'inde uyumlu veya büyük ölçüde uyumlu bulundu. Ancak siyasi nüfuz sahiplerinin denetimi, şirketlerin gerçek ortaklık yapıları ve suç gelirlerinin takibi konusunda önemli eksiklikler dikkat çekti.
TÜRKİYE'NİN KARA PARA RİSKİ SIRALAMASI BELLİ OLDU
Kara para aklama, yasa dışı finans hareketleri ve finansal şeffaflık konusunda ülkeleri değerlendiren Basel AML Index'in 2025 yılı sonuçlarına göre Türkiye, 177 ülke arasında 62'nci sırada yer aldı.
Türkiye'nin risk puanı 10 üzerinden 5,65 olarak açıklandı. Endekste puanın yükselmesi, kara para aklama ve bağlantılı finansal suçlar bakımından riskin artması anlamına geliyor.
Türkiye, 2024 endeksinde 58'inci sıradayken 2025 listesinde 62'nci sıraya geriledi. Bu sıralama, FATF'ın kendi ülke sıralaması değil, Basel Institute on Governance tarafından hazırlanan bağımsız bir risk endeksidir.
FATF TÜRKİYE'Yİ NASIL DEĞERLENDİRDİ?

Uluslararası Mali Eylem Görev Gücü (FATF), 23 Eylül 2026 tarihinde Türkiye'nin beşinci tur karşılıklı değerlendirme raporunu yayımladı.
Raporda öne çıkan sonuçlar şöyle:
- FATF'ın 40 tavsiyesinin 38'inde Türkiye uyumlu veya büyük ölçüde uyumlu değerlendirildi.
- İki tavsiyede kısmi uyum bulundu.
- 11 etkinlik alanının 3'ünde önemli, 8'inde orta düzeyde etkinlik tespit edildi.
- Türkiye, geliştirilmiş izleme sürecine alındı.
FATF, Türkiye'nin finansal istihbarat ve uluslararası iş birliği alanlarında ilerleme kaydettiğini belirtirken, kara para aklama soruşturmalarının ve suç gelirlerinin geri kazanılmasının güçlendirilmesini istedi.
SİYASİ NÜFUZ SAHİPLERİ VE ŞİRKETLERİN GERÇEK ORTAKLARI

Raporda özellikle üç konu dikkat çekti:
1. Siyasi nüfuz sahipleri: Siyasi nüfuz sahibi kişilerin tespiti ve finansal hareketlerinin izlenmesinde uygulama eksiklikleri bulunduğu belirtildi.
2. Şirketlerin gerçek sahipleri: Şirketlerin arkasındaki gerçek kişilerin belirlenmesi için oluşturulan sistemlerin daha doğru ve güncel bilgilerle desteklenmesi gerektiği vurgulandı.
3. Suç gelirlerinin takibi: Özellikle yurt dışına çıkarılan suç gelirlerinin tespit edilmesi, izlenmesi ve geri alınması konusunda daha fazla çalışma yapılması istendi.
EGEMENLİK Mİ, ŞEFFAFLIK MI?
FATF standartları, ülkelerin kara para ve terörün finansmanıyla mücadelede uluslararası kurallara uyumunu amaçlıyor. Bu süreçte devletlerin finansal sistemleri, şirket kayıtları, banka hareketleri ve suç gelirlerinin takibi uluslararası değerlendirmeye tabi tutuluyor.
Burada iki önemli mesele öne çıkıyor: Bir tarafta Türkiye'nin kendi finansal sistemi üzerindeki egemenlik hakkı, diğer tarafta uluslararası finans sistemine güvenin temel şartlarından biri olan şeffaflık.
Ancak asıl tartışma yalnızca uluslararası denetimlere uyum sağlamak değil. Şirketlerin gerçek sahiplerinin kim olduğu, siyasi bağlantılı kişilerin servetlerinin nasıl oluştuğu, kamu kaynaklarının nereye aktarıldığı ve suç gelirlerinin ne ölçüde geri kazanıldığı da önem taşıyor.












































































