Vicdanınızı ve milleti dinleyin!

1 Mart 2003, 5 Eylül 2006... Türkiye'nin ikibuçuk yılda, iki önemli kritik eşikte, çok kritik kararlar vermek durumunda bırakılması, bölgemiz ve ülkemiz üzerinde cereyan eden hesapların ve yapılan planların hız kazandığının ve hesap yapanların manevra kabiliyetinin yükseldiğinin ispatı.Eskiden savaşlar yıllar sürer ve savaş aralıkları da onyıllarla ifade edilirdi. Ama şimdi öyle değil, bir ülke 20 günde işgal ediliyor, 34 günlük işgal denemeleri yapılabiliyor. Ve hepsinden önemlisi savaş aralıkları onyıllarla değil aylarla ifade ediliyor.Afganistan, hemen ardından Irak  ve şimdi de Filistin ve Lübnan. Türkiye'nin ikibuçuk yılda çok stratejik yol ayrımlarına gelmesindeki hikmeti, bir; birinci yol ayrımında doğru yola sapmasında, iki; ülkenin, bölgenin işgali projesindeki kilit pozisyonunda aramak durumundayız. Bugün şiddetli psikolojik harp yöntemlerine ve ciddi medya dezenformasyonlarına maruz kalsak da, Türkiye'nin 1 Mart'ta verdiği o onurlu karar, bağımsızlığın dirilişiyle eşdeğerdi. Ondan sonraki süreçte AKP hükümetinin bağımsızlığımıza indirdiği darbeler bir yana ama oradaki Meclis iradesi, dosta düşmana verilen önemli mesajları içeriyordu.Türkiye herhangi bir muz cumhuriyeti olmadığını, milletin iradesinin hala temsil ediliyor olduğunu ve Irak'ta çocukları katleden, kadınlara ve kızlara tecavüz eden, İslam medeniyetinin önemli bir kalesini yerle bir eden ABD askerlerine uşaklık etmeyeceğini tüm dünyaya haykırdı. Tezkereyi Meclis'ten geçiremeyen hükümet, ABD için üslerini, limanlarını, havaalanlarını her şekilde açtı, Irak'taki büyük işgale bir şekilde yardımcı oldu ama Meclis'in 1 Mart'ta gösterdiği iradenin altında ezilmekten de geri duramadı. Onlar dayattı ama millet ve milletin iradesi baskın çıktı.Bugün de aynı süreçle karşı karşıyayız. Meclis'teki vekiller, emin olun 1 Mart'taki olay kadar büyük ve tehlikeli bir eşikte bulunuyorlar. Bu çok ince bir uçurum; ya tezkereyi reddedip onur payesinden nasiplenecekler, ya da kabul edip, o uçurumdan sadece kendilerini değil, bir milleti, bir ülkeyi de beraberlerinde atacaklar. Tarih böyle fırsatları çok vermez. Meclis'teki vekillere de bu fırsat iki kez verildi. Birincide alınan başarı, ikincide verilecek evet oylarıyla bir anda silinebilir. Türkiye'yi derin bataklıklara sürükleyecek bu karar sonrasında hiç kimsenin aklına 1 Mart tezkeresine verilen red kararı gelmeyecek. Herkes Türkiye'nin Lübnan bataklığına çekilmesindeki baş sorumlu olarak vekilleri görecek.Türkiye, bölgenin hem kilidi, hem de anahtarı. Ve bu anahtar şu anda Meclis'in, yani milletin iradesinin elinde. Bugün vekillerin vicdanları tüm dünyanın huzurunda bir kez daha test edilecek. Vicdanlarını, vizyonlarını ve ruhlarını bir yerlere satanların baskıları, dayatmaları ve zorlamaları bakalım ne derece etkili olacak!Millet mi, memleket mi yoksa menfaat ve koltuk mu, o da belli olacak. Hani başbakan Erdoğan'ın "risk-menfaat ikiz kardeştir" yollu risk felsefesi var ya, işte bugünkü oylamada da vekillerin millet-menfaat tercihi netleşecek. Ve bu oylamada alınacak evet kararının riski, bir ülkeyi, bir milleti ve bir medeniyeti ilgilendirecek boyutlarda. Kimilerinin hafsalası ve firaseti bu ölçüyü alamayacak-kavrayamayacak  küçüklükte olsa da bu milletin şuur ve bilinci tehlikenin farkında. Milletin Meclis'teki iradesi milletin kararlarına ve bilincine sahip çıkmazsa, millet de Meclis'e yansıttığı iradesini her şekilde sorgulamasını bilir.Lütfen! Vicdanınızı ve milleti bir kez daha dinleyin!