Yedirdiğin kalıcıdır ve berekettir

Hz. Peygamber Efendimiz Muhammed Mustafa'nın en büyük özelliği rahmet peygamberi olması, merhameti ve cömertliği idi... Cömertlikte O'ndan öte bir insan yoktu. Denilebilir ki, tüm hayatı cömertlik üzerine kurulu idi... Mü'minin olması gereken en büyük vasfı cömertliktir... Çünkü cennet cömertlerin yurdudur. Cenneti ve cemalullahı kazandıracak en büyük ibadetlerden biridir cömertlik. Cimri insan kötü ve pis insandır.

Kur'an: "Onlar içleri çektiği halde, yiyeceği yoksula, öksüze ve esire yedirirler. Biz sizi ancak Allah rızası için doyuruyoruz, bir karşılık ve teşekkür beklemiyoruz derler." Bu ayet-i kerime İmam Ali efendimiz ve Hz. Fatıma anamız hakkında inmiştir. Onlar ihtiyaçları oldukları halde üç gün üst üste iftarlıklarını yoksula, yetime ve esire verip oruçlarını su ile açmışlardır... İhtiyacı olduğu halde vermek ve cömertlikte bulunmak her er kişinin harcı değildir.

İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: "Cennete girmenin ve bağışlanmanın sebeplerinden biri aç olan bir kimseyi doyurmaktır." Daha sonra aziz ve celil olan Allah'ın şu ayetini tilavet buyurdu: "Yahut, açlık gününde, yakını olan bir öksüzü, yahut toprağa serilmiş bir yoksulu doyurmaktır."

İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: "Yediğin şey gider ve yedirdiğin şey ise çok ve bereketli olur."

İmam Bakır (a.s) şöyle buyurmuştur: "Allah yemek yedirmeyi ve kurban kesmeyi sever."

İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: "Allah yemek yedirmeyi ve Mina'da (kurbanlık) kan dökmeyi sever."

İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: "Müminlerin Emiri (a.s) yemek yedirmek hususunda insanlardan Allah Resulüne en çok benzeyen kimse idi. Kendi ekmek, sirke ve zeytinyağı yerdi insanlara ise ekmek ve et yedirirdi."

İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: "Birine yedirdiğin zaman onu doyur."

İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: "Her kim bir Müslümana doyuncaya kadar yemek yedirirse ahiretteki mükâfatını âlemlerin rabbi Allah'tan başka hiç kimse hatta mukarrep melek ve mürsel peygamber dahi bilmez. Daha sonra Allah-u Teâlâ'nın şu ayetini tilavet buyurdu: "Yahut açlık gününde, yakını olan bir öksüzü yahut toprağa serilmiş bir yoksulu doyurmaktır."