Gönül Dostları:Tac-ül-Arifin Ebu'l-Vefa

Şöyle ki; Biz imanın yanında, hiçbir zaman Allah-u Teâlâ'dan gafil olmamak İslam'dır, deriz. Sizin orucunuz; Ramazan-ı Şerifte fecrin ağarmasından, güneş batıncaya kadar, yemeden-içmeden, cimadan sakınmak ve akşam olunca da iftar etmektir. Bizim orucumuz ise, yiyeceklerden, giyeceklerden ve bütün kainattan uzak durmaktır. Biz dünya nimetlerinden, sadece ibadet ve taatte güç kazanmak için faydalanırız. Bizim için esas, bütün ahlak bozucu şeylerden uzak durmaktır. Zekata gelince, altından bu kadar, gümüşten şu kadar ve davardan şu kadar deyip, fıkıh kitaplarında beyan buyurulduğu gibi verirsiniz. Bizim zekatımız; mevcud olan her şeyi, fazla fazla vermektir ve Allah-u Teâlâ'nın indinde makbul olan nesnelerle zenginlik hasıl edip, bütün varlıklardan el çekmektir. Ebu'l-Vefa hazretleri, sonra Haccı ve diğer emirleri çok açık bir şekilde anlattı. Sonunda, "Bu anlattığım İslam'a kim sahiptir?" diye sorunca, hiç kimse cevap vermedi. Bunun üzerine Ebu'l-Vfa hazretleri; "Ey Cemaat! Benim için çok şiddetli bir ateş kızdırdınız, ama Allah-u Teâlâ söndürdü. Bazı zor sualler hazırlayarak, onların cevabının verilmemesiyle beni aciz bırakmak istediniz. Fakat, Allah-u Teâlâ beni değil, sizi aciz bıraktı. Kendinizin fesahat ve belagatla konuşup sual sormanızı, benim ise, fesahat ve belagattan uzak suallerinizi cevaplandırmamı istiyordunuz. fakat siz de gördünüz, ben de fasih ve beliğ söz söylemeye muktedir imişim" dedi.