Henüz…

Henüz Allah-u Teala'yı gerektiği gibi ve istendiği kadar anmayı başaramadık, henüz namazlarımızda huşu ve hudu güzelliklerini gereğince yakalayamadık, henüz iyiliği emretme ve kötülükten sakındırma görevini gereğince ifa edemedik. Henüz imanın kemali için gerekli olan birbirimizi sevme konusunda yeterince başarılı olamadık. Henüz ölümü tefekkür etme hususunda gerekli gayretleri yeterince gösteremiyoruz. Henüz birbirimiz arasındaki sevgiyi bağlılığı ve muhabbeti yeterince çoğaltamadık.
Henüz kendi içe bakışımızı gerçekleştiremedik, iç görümüzü sağlayamadık. Henüz dava ettiğimiz güzellikleri gönlümüz ile yaşayamadık. Henüz eşyanın hakikatini tam olarak belleyemedik. Henüz komşuluğun kıymetini yeterince anlayamadık. Komşularımızla gereken yakınlığı sağlayamadık. Tasada ve sevinçte bir ve beraber olamadık.
Ehl-i Beyt'i gerçek anlamıyla yeni tanımaya başladığımız için onlardaki ihlası, özveriyi, tevazu ve cömertliği kendi hallerimizde gereği gibi yaşayamadık, yaşama niyetini gönlümüze tam olarak yerleştiremedik. Onların seçilmişliklerini ve olağanüstü güzel ahlaklarını ayetlerden, hadis-i şeriflerden okuduk ancak tam olarak anlayamadık, içimize sindiremedik, Allah bizleri bu konuda da muvaffak eylesin.
Bunların hepsini başarabilmek için ömrümüz, çabamız ve inancımız yeterli mi bilmiyoruz. Ancak yukarıda saydıklarımızı başarabilmeyi can-ı gönülden istiyoruz, diliyoruz. Aslında bütün bu isteklerin kısa bir söylenişi var; "İnsan olmak…" Henüz insan olmayı tam olarak başaramadık. Önümüzde uzun ve zor bir yol var, ömür vefa eder mi bilmiyoruz. Fakat önemli olan niyetlerdir, en azından bu gerçeği biliyoruz; kaldı ki; "Mü'minin niyeti amelinden hayırlıdır" şeklinde bir hadis-i şerif var.
Henüz gereğince akledemiyoruz, gereğince tefekkür edemiyoruz, öğreneceğimiz öyle çok şey var ki; bir ömre sığar mı bilmiyoruz. Öğrenmemiz gerekenler yetenek gerektiriyor, bu yeteneklere haiz miyiz bilmiyoruz.