Kadınların savaşı

Ben nerede bir başarı var ise onun gerisinde bir kadın kahramanın olduğunu izlemişimdir. Tüm horlanmalarına, itilip kakılmalarına, en son dinlenmelerine rağmen topluma yön veren fikirlerin oluşmasında en büyük etken kadınlardır. 

Hayatım boyunca en iyi öğretmenlerin kadınlar olduğunu izlemiş ve bunun üzerine bahse girmişimdir.  Eğer bir toplumda katına gerekli değer verilmiyor ve dışlanıyor ise o toplumda eşitlik, özgürlük, demokrasi gibi kavramlardan bahsedilemez. Her yıl yapmacık tavırlar ile kutlanan öğretmenler gününden oldum olası nefret etmişimdir. Hele hele kadınların kıyımı üzerine anmalar düzenlenmesi gerekirken bayram ilan edilen dünya çalışan kadınlar günü bana sadece acı verir ve düşündürür. 

Her şeye koşan, hayatı şekillendiren çocukların hayata hazırlanmasında ön plana çıkan, onlara sevmeyi, yaşama kurallarını öğreten, gelecek ile ilgili ümitler aşılayan, en güzel anılarını inşa etmesini sağlayan ana kucağı değil midir? 

Erkeklerin çoğunluğu bencil arzularının, beklentilerinin, egolarının, baskıcı tavırlarının esiri olarak dünyaya gelip büyümeye devam ederler.  

Savaşlar bile erkeklere mahsustur. Toprak hırsı, taht hırsı, kendinde olmayanı elde etme hırsı,  gerekirse başkasının elindekini alma hırsı hep erkeklerin egemenliğinde değil midir?

Her ne kadar tarihte kadınlar erkeklere başkaldırmış olsalar da özgürlüklerini bir türlü elde edememişler. Dişi ve doğurgan olmanın getirdiği naiflik, incelik ve bedensel güçsüzlük hep mağlup edilmiş, kadın kahramanlar filmlere konu olmuştur. 

Erkekler kabul etmeseler de pek çok kurtuluş mücadelesinin en önemli destekçisi kadınlar olmuştur. Kadınlar gerek cephenin önünde gerekse ardında kendilerini savaşın ayrılmaz bir parçası olarak bulmuşlardır. 

Nedense kadınlarda öğrenme ve öğretme eylemi daha fazladır. Erkeklerde ise emretme ve sahip olma güdüsü ön plandadır. Bunun bir nedeni de erkeklerin kadınların üretkenlikleri karşısında yetersizlikleridir. 

Kadınsız bir dünyanın nasıl olacağını bir düşünün…

Evreni güzelleştiren, geliştiren, şekillendiren hep kadınlar olmuştur. Erkek egemen toplumlarda bile kadınlardan vaz geçilememiştir. 

Yaşamı şekillendiren güç; zaman, zaman erkeklerle dalga geçercesine kadınların ön plana çıkmasına zemin hazırlıyor. Kültürde, sanatta, müzikte, bilimde, sporda gün geçmiyor ki bir kadının başarısını duymayalım… 

Anlaşılan kadınların erkeklerle güç ve eşitlik savaşı yüz yıl da geçse hiç bitmeyecek…

Neyse hemcinslerimize çok fazla haksızlık etmeyelim. Onların arasında da bu dünyayı daha iyi yaşanabilir bir yer yapmak için uğraşan, insanlığın geleceğini düşünen ve medeniyeti sürdürmek için gayret gösterenler var. Çoğunluğun içinde azınlıkta olsalar varlıklarını sürdürüyorlar. 

Gelelim bunları bana neyin hatırlattığına?

Ramazan nedeni ile davetli olduğum İzmir BTP il başkanlığının iftar programında, kadın kolları üyeleri ile birlikte Sosyal işlerden sorumlu Hülya Özyer hanımefendinin birlik ve beraberliğinden, özlenen yardımlaşma ve işbirliğinden, aralarındaki dayanışmadan birbirlerine hitap şeklinden, misafirlerin ağırlanıp uğurlanmasında gösterdikleri hassasiyetten, birbirlerine davranışlarından etkilendiğimi belirtmeliyim. İl başkanı sevgili Ömer Kalem'i ve ekibini yalnız bırakmamaları, salonu doldurarak partiye sahip çıkmaları çok güzeldi.

Mutlaka her partide kadınlara ve gençlere çok iş düşüyor. İnanıyorum ki, aydınlığa giden yolda yaşadığımız sıkıntıların aşılmasında kadınların ve gençlerin üzerine önemli görevler düşmektedir. Onları yalnız bırakmamak, desteklemek, erkek egomuzu biraz gerilerde bırakmak zorundayız. 

Çünkü her partinin iktidar olmasında kadınlara ve gençlerin fikirlerine, desteğine ihtiyaçları var. 

Benden söylemesi…